Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2015/11994 K.2016/5584

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av.... geldi, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, davalının ürettiği dondurmaları Şam şehrinde satmak üzere işyeri açtığını, dava dışı Önatlar Uluslararası Taşımacılık firmasına ait nakliye araçları ile 03.09.2010 tarihinde 4.396,00 kg muhtelif cinste dondurmanın sevk edildiğini, 05.09.2010 tarihinde Cilvegözü gümrük kapısında yapılan tahlilde, dondurmalarda koloniyel koliform oranı yüksek olduğu belirlendiğinden,

aynı araçla ayıplı dondurmaların davalıya iade edildiğini, davalının dondurmaların temiz olduğu iddiası ile kendi araçları ile dondurmaları yeniden sevk ettiğini, ancak gümrükten aynı gerekçe ile geçişine izin verilmediğini, davalı firmanın kendi aracını gümrükten tekrar döndürebilmek için aracın fişini çekerek dondurmayı erittiğini ve Kahramanmaraş'a döndüğünü, müvekkilinin dondurmaların bedelini ödediğini, söz konusu ihracaat için masraflar yapıldığını ileri sürerek, toplam 55.684,98 TL zararın ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin gümrükteki analizlerden geçebilecek ürün teslimi konusunda bir taahhüdünün bulunmadığını, davacıya 03.09.2010 tarihinde teslim edilen ürünün 10.09.2010 tarihinde müvekkiline malların gümrükten geçirilemediği gerekçesiyle iade edildiğini, müvekkilince ürünün resmi laboratuvarlarda analizinin yaptırıldığını ve mikrobiyolojik kriterlere uygun olduğunun tespit edildiğini, tarafların ilk parti iade edilen mal yönünden masraflar vs. konularda anlaştığını, belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde davacı şirketin ikinci kez mal talebi üzerine malın nakliyesi davalı şirkete ait olmak üzere gönderildiği, davacı şirket ile dava dışı 3. şirket arasında ihtilaf çıkması nedeniyle malların Şam'daki gümrükte 40 gün bekletildiği, daha sonra bakteriyel açıdan uygun olmadığı gerekçesi ile malların gümrükten alınmadığı ve davalı şirkete iade edildiği, davalı tarafından sipariş üzerine sevk edilen ürünlerin teslim tarihinde ayıplı olduğunun kanıtlanamadığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece alınan 22.03.2014 tarihli bilirkişi raporunda sonuç olarak; "Üretici firmanın frigofrik (soğutuculu) araçları ile ihraç edilen ancak soğutma gruplarının manuel olarak el ile elektiriğinin kesildiğine dair Suriye bakım atölyesi yetkililerince rapor verilmiş ve yapılan analizlerde bakteri taşıması nedeniyle insan gıdası olarak tüketilemeyeceği rapor edilmiştir." gerekçesi ile "Üretici ve nakliyeci firmanın neden olduğu bu sonuçtan dolayı tazminat ödemesi gerektiği" yolunda görüş bildirilmiştir.

6100 sayılı HMK'nun 282. maddesi uyarınca hakim, bilirkişi raporu ile bağlı olmayıp bilirkişinin oy ve görüşünü diğer delillerle birlikte serbestçe değerlendirir ise de, aynı Kanunun 266. maddesine göre mahkemece, çözümü hukuk dışında özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir.

Somut olayda, bilirkişi raporunda belirtilen soğutuculu araç ile gıda nakliyesi ve nakliye sırasında alınması gereken önlemler teknik bilgiyi gerektiren hususlardan olup mahkemece iddia ve savunma çerçevesinde HMK'nın 266. maddesi uyarınca konusunda uzman bir bilirkişi ya da bilirkişi kurulundan ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınıp tüm deliller hep birlikte değerlendirilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.