KÜNYE
19. Hukuk Dairesi 2015/1206 E., 2015/13440 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Ekim 2015
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili davacı ile davalı şirket arasında kazak alım satım anlaşması yapıldığını, buna istinaden davacının davalıya 12.000,00-TL ve 13.000,00-TL bedelli iki adet bono verdiğini, davalı şirketin kazakları teslim etmediğini ve sözleşme şartlarını yerine getirmediğini, bonoların düzenleme tarihi içermediği için bono vasfında olmadıklarını ve de bedelsiz kaldıklarını ileri sürerek, dava konusu bonoların iptaline ve bu bonolar nedeniyle müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı, davacıya bir iş yapması ve mal karşılığı olarak 25.000,00-TL avans verdiğini ve bu avans karşılığı senetleri aldığını, davacının taahhüdünü yerine getirmeyip süre istediğini, kendilerinin de süreyi kabul ederek karşılıklı rıza ile senet üzerinde vadede düzeltme yaptıklarını, senetlerin davacının emekli olduğu Jandarma Genel Komutanlığı bünyesinde bir işinin yapılması ve takip edilmesi karşılığı verilen avans için düzenlenen senetler olduğunu, işin yapılmadığını ve malların teslim edilmediğini, davanın reddini talep ettiğini beyan etmiştir.
Mahkemece davacının dava konusu senetlerin avans olarak verildiğine dair yazılı delil sunmadığı, yemin deliline de dayanmadığı, her ne kadar davalı ticari defterlerini sunmamış ise de davacının delil olarak münhasıran davalının defterlerine dayanmadığı ve dava konusu senetlerde davalı şirketin lehtar durumunda olmadığı, dava konusu senetlerde alacaklının dava dışı şirket yetkilisi olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2015/1206, K. 2015/13440, 22 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama