Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2015/12746 K.2015/14909

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacının, davalıdan 30 adet bar taburesini 12.03.2012 tarihinde satın ve 14.03.2012'de de teslim aldığını, bir ay kadar sonra taburelerde deformasyon başladığını, ayak kısımlarında paslanma, oturma yerlerinde hasarlar meydana geldiğini, durumu görselleri ile davalıya bildirdiklerini, davalı mağduriyetin giderileceğini ifade etse de, ileri ki tarihlerde hasardan müvekkilini sorumlu tuttuğunu, satın alınan ürünlerin ayıplı olduğunu, BK'nın m.277 hükmünde yer alan seçimlik haklarına dayanarak sözleşmeden döndüklerini ileri sürerek, ayıplı mallar için ödedikleri 2700 TL'nin 12.03.2012 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının satın aldıktan uzun zaman sonra sandalyelerin hasarlandığını bildirdiğini, yapılan incelemede suya ve rutubete maruz kaldığı için metal aksamının paslandığı, söz konusu ürünlerin bahçe mobilyası değil, kafeterya mobilyası olarak kategorize edildiğini, dış mekanda kullanıldığı için davalının hasardan sorumlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar vermiştir.

Dairemiz'in 11.12.2014 tarihli ve 2014/13018 E.,2014/17923 K. no.lu ilamı ile “..Davacı, dava dilekçesinde.... "satım sözleşmesinden döndüğümüze ve ödemiş olduğumuz bedelin iadesini talep ediyoruz..." diyerek satış bedelinin iadesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme kararının gerekçe kısmında ise... "talep doğrultusunda... tenzili kararı vermek gerekmiştir"... denilmiş, hüküm kısmında ise davanın kabulü ile 2.700 TL satış bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Bu suretle mahkeme kararının gerekçesi ile hüküm fıkrası arasında çelişki meydana gelmiştir. Hüküm ile gerekçe arasındaki bu çelişki nedeniyle HUMK'nun 381 ve 388 (HMK'nın 294 ve 297) maddeleri uyarınca hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir. “gerekçesi ile karar bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyulduktan sonra yapılan yargılama sonunda, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kabulüne karar verilmiş , hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

... 141/3 maddesi bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır," buyurucu hükmünü içermektedir. HUMK'nın 388 ve HMK'nın 297 maddesinde de, kararın kapsayacağı hususlar ayrıntılı biçimde belirtilmiş olup, bu maddenin 3. bendine göre; mahkeme kararlarında iki tarafın sav ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşmadıkları hususlar, çekişmeli konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması, red ve üstün tutulma nedenleri, sabit görülen vakıalarda bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebebin açıkça gösterilmesi zorunludur. Yerel Mahkeme kararında davanın kabulüne ilişkin gerekçeler karar yerinde gösterilmemiştir. Bu nedenle gerekçesiz şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.