KÜNYE
19. Hukuk Dairesi 2015/14788 E., 2015/16605 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Aralık 2015
- Mahkemesi
- Ankara 13. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Tarihi
- 16/06/2015
- Numarası
- 2015/483-2015/236
Karar Metni
251 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine ödememe protestosu çekmeden senede dayalı icra takibi balattığını belirterek, senet nedeniyle müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, uyuşmazlığın temel ilişkiye dayalı başlatılan icra takibinden kaynaklandığı, davalının tacir olmadığı, uyuşmazlığın TTK'nun 4. Maddesinde sayılı mutlak ticari dava niteliği taşımadığı, görevli mahkemenin asliye hukuk mahkemesi olduğu gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6102 sayılı Yasa'nın 6335 sayılı Yasa ile değişik 5. md. göre Asliye Hukuk Mahkemeleri ile Asliye Ticaret Mahkemeleri arasındaki ilişki iş bölümü ilişkisi olmaktan çıkarılıp görev ilişkisine dönüştürülmüştür. 6100 sayılı HMK'nun 114. md. ise dava şartları tek tek sayılmıştır. Görev anılan yasa hükmünde sayılan dava şartlarından olup kamu düzenine ilişkindir.
Somut olayda dava ve icra takip konusu senetler kambiyo senedi niteliğinde olup, 6102 sayılı TTK'nun 4. maddesi kapsamında dava mutlak ticari dava niteliğindedir. Senetlere dayalı olarak başlatılan icra takibinin ilamsız icra takibi olması bu sonucu değiştirmeyecektir. Bu durumda mahkemece açılan davada görevli olduğu gözetilerek işin esasına girilmesi gerekirken davanın görev yönünden (usulden) reddine karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2015/14788, K. 2015/16605, 10 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama