KÜNYE
19. Hukuk Dairesi 2015/15836 E., 2016/5004 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mart 2016
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
249 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkili tarafından davalı aleyhine faturalara dayalı cari hesap bakiye alacağın tahsili için girişilen icra takibinin itiraz sonucu durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı, ikametgahının ...'da olup davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, davacıdan alınan ürünlerin bozuk çıktığını ve davacıya iade edildiğini, davacıya borcunun bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, davacının akdi ilişkiyi ispat edemediği,davalının yetki itirazında haklı olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine, karar kesinleştiğinde talep halinde dosyanın... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Dava, faturalardan kaynaklı bakiye alacağın tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Davalı, davacıdan alınan ürünlerin ayıplı çıktığını ve davacıya iade edildiğini beyan ederek akdi ilişkiyi kabul etmiştir.
Davanın temelini oluşturan icra takibinin dayanağı mal bedeline ilişkin faturalar olup dava bu niteliği itibariyle bir miktar para alacağına ilişkindir. TBK'nun 89/1.(Eski BK m.73/1) hükmüne göre, “Para borçları, alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde” ifa edilir. Bu durumda anılan kanun hükmü uyarınca davacı alacaklının kendi yerleşim yerinde dava ikame edebileceği gözetilerek, işin esasının incelenmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2015/15836, K. 2016/5004, 21 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama