Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2015/16355 K.2016/988

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucu ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalının dava dışı bir şirketten olan alacağı için müvekkiline 1.,2., ve 3. haciz ihbarnameleri gönderdiğini, ancak müvekkilinin dava dışı şirkete herhangi bir borcunun olmadığını ileri sürerek, müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine ve % 20 oranında tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının dava dışı takip borçlusu şirketin hissedarı olduğunu, yetkili mahkemenin de ... Mahkemeleri olduğunu savunarak, davanın reddi ile % 20 oranında tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemenin 09.01.2014 tarihli kararı ile yetkili mahkemenin ... Asliye Hukuk Mahkemesi olduğuna karar verilmiş, iş bu kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 15.10.2014 tarih, 2014/12485 esas ve 2014/15185 karar sayılı ilamı ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamından sonra yapılan yargılama sonucunda, haciz ihbarnamelerinin davacının dava dışı takip borçlusu şirkette ortak olması sebebi ile gönderildiği, davacının şirket borcundan dolayı bir sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının dava dışı takip borçlusu şirkete borçlu olmadığının tespitine, şartları oluşmadığından kötüniyet tazminatına ilişkin talebin reddine dair hüküm süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

(1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

(2) Mahkemece karar ve ilam harcı olarak 4.155,26 TL harç alınmasına karar verilmiştir. Oysa ki, İİK.'nın madde 89/f.3’te, bu fıkraya göre açılacak menfi tespit davalarının maktu harca tabi olduğu düzenlenmiştir. Bu sebeple, karar tarihi itibariyle 27.70 TL maktu karar ve ilam harcı alınmasına karar verilmesi gerekirken, 4.155,26 TL harç alınmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi ve 5236 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nun 5236 sayılı Kanunun 16. maddesiyle değiştirilmeden önceki 438/7. maddesi gereğince mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.