Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2015/16648 K.2016/4575

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, dava dışı ........ ile müvekkili banka arasında genel kredi sözleşmesi imzalandığını, davalının da kredi sözleşmesini müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatı ile imzaladığını, ayrıca davalı ile müvekkili banka arasında taşıt kredisi ve rehin sözleşmesi imzalandığını ve sözleşme kapsamında müvekkili banka lehine ........ plaka numaralı araç üzerine rehin tesis edildiğini, dava dışı asıl borçlu şirketin borcunu ödememesi üzerine dava dışı borçlu şirkete kefil olan davalı aleyhine ........İcra Müdürlüğünün 2014/7718 takip sayılı dosyasıyla rehnin paraya çevrilmesi yolu ile takip işlemi başlattıklarını,

davalının icra takibine haksız şekilde itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline ve alacağın %20 oranından az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporuyla da, davalının taşıt kredisi ve rehin sözleşmesindeki sözleşme limitinin 20.000,00 TL ile sınırlı olduğu, bu nedenle davacı bankanın davalıdan üst sınır limiti olan 20.000,00 TL talep edebileceği, bu limit üzerinde faiz talebinin de uygun olmadığı, ayrıca alacağın hesaplama gerektirmesi nedeniyle likit olmayıp icra inkar tazminatı talebinin de yerinde görülmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, dava dışı asıl borçlu şirketin borcuna müşterek borçlu ve müteselsil kefil olan davalı aleyhine genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptali talebine ilişkindir. Dosya arasında bulunan davalının imzalamış olduğu taşıt kredisi ve rehin sözleşmesinde kredi limitinin 20.000,00 TL olarak gösterildiği, dolayısıyla bu kaydın rehin limiti olmadığı anlaşılmaktadır. Bu kapsamda mahkemece, eksik inceleme ve yanılgılı gerekçeyle davacı bankanın talebinin kredi limiti olan 20.000,00 TL ile sınırlandırılması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.