Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2015/17930 K.2016/9466

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiş olmakla ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalı vek. Av. ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır olan taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında imzalanan 22.10.2011 tarihli su bayilik sözleşmesi hükümlerine aykırı olarak davalının müvekkili bayiye sipariş ettiği damacana suları vermediği gibi müvekkilinin satış bölgesinde satış yaptığını, davalıya keşide edilen ....17. Noterliği'nin 28.08.2012 tarihli ihtarname ile verilen sürede aykırılıkları gidermediğini, müvekkilinin sözleşmenin 9.2. maddesi hükmü uyarınca cezai şart alacağının doğduğunu ileri sürerek müvekkilinin 30.000 ABD doları cezai şart alacağının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının sözleşme hükümlerine aykırı olarak 4 ay sonra başka marka su satmaya başladığını, bunun üzerine ....3. Noterliğinin 03.09.2012 tarihli ihtarnamesi ile sözleşmenin feshedildiğini, davacının iddialarının doğru olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılamada toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının ibraz ettiği 01.09.2012 ve 29.03.2012 tarihli adi yazılı belge ile davacının şirketinde farklı marka su sattığı tespit edilmiş ise de bu durumun söz konusu tutanakları düzenleyen ve tanık olarak dinlenen kişilerin beyanları ile çeliştiği, zira tutanağı düzenleyen ve tanık olarak dinlenen bu kişilerin ifadelerinde davacı...bayiinin başka marka su satıp satmadığını bilmediklerini ifade ettikleri, tanıkların dinlenildiği celsede hazır bulunan davalı vekilinin tanık beyanlarına itiraz etmediği,

bu durumda davacının sözleşmeyi 9.2. maddesine göre haklı olarak feshettiği ve cezai şarta hak kazandığı, alınan rapora göre talep edilen cezai şart miktarının davalının ekonomik mahvına neden olacak miktarda olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 30.000 ABD doları cezai şartın ödeme tarihindeki TL değeri olarak davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

.