KÜNYE
19. Hukuk Dairesi 2015/1923 E., 2015/4812 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacılar vekili, müvekkili ...'in faizle aldığı borç para karşılığında 8 adet 120.000,00 TL bedelli senedi düzenleyerek davalıya verdiğini, müvekkilinin senetlere ilişkin ufak bir faiz borcu kaldığı için davalının zorla müvekkillerinden imzaları bulunan 2 adet boş senedi aldığını ve takibe konu ettiğini belirterek icra takibine konu edilmemiş 8 adet senet ve icra takibine konu edilen 2 adet senet nedeniyle müvekkillerinin davalıya borçlu olmadıklarının tespitine, senetlerin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacı tarafça sunulan havale makbuzlarının dava konusu senetlere ilişkin olmadığını, davacı tarafın senetlerin zorla alındığı, sonradan ve anlaşmaya aykırı olarak doldurulduğu yönünde yazılı delil sunamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece toplanan delillere göre; davacı tarafın davaya konu senet bedellerinin ödendiğine ilişkin dosyaya herhangi bir yazılı delil sunmadığı, ibraz ettiği ödeme makbuzları üzerinde açıkça dava konusu senetlere ilişkin bir ödeme yapıldığına dair herhangi bir ibare bulunmadığı, ödemelerin başlangıç ve bitiş tarihi ile dava konusu senetlerin tanzim ve vade tarihlerinin uyumlu olmadığı, ödemeyi yapanın da dava dışı bir şahıs olduğu, bunun yanında senedin boş olarak imzalanıp verilmesinin senedin sıhhatine zarar getirmeyeceği, davacı tarafın senetlerin sözleşmeye aykırı şekilde doldurulduğunu yazılı bir delille ispatlaması gerektiği, ancak iddiaların ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2015/1923, K. 2015/4812, 6 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama