Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2015/2036 K.2015/5471

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Dava, alacak istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen 10.05.2012 tarihli ilk hüküm davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 10.06.2013 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan 2013/8208 E., 2013/10706 K. sayılı bozma ilamında; “ Davalı yargılama sırasında bir takım ödeme belgelerini dosyaya sunmuş, ancak bu ödeme belgelerinden banka havalesi yoluyla yapıldığı anlaşılan 28/06/2007 tarihli ve 2.750-TL bedelli ödeme ne bilirkişi raporunda ne de mahkeme kararında değerlendirme konusu yapılmamıştır. Davalı temyiz dilekçesi ile karara bu yönden itirazda bulunarak aynı ödeme belgesini yeniden dosyaya sunmuştur.

Bu durumda mahkemece davalının itirazlarının karşılanması ve sunulan ödeme belgesinin de değerlendirilmesi yönünden banka kayıtları üzerinde bilirkişiye ayrıntılı inceleme yaptırılıp Yargıtay denetimine elverişli ek rapor alındıktan sonra varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.” denilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; davalı tarafın davacıya 3.750-TL borcunun bulunduğu, ancak ilk hükümde davalı aleyhine 2.750-TL alacağa hükmedildiğinden ve bu karar sadece davalı tarafından temyiz edildiğinden davanın kısmen kabulüne, 2.750-TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı dava dilekçesinde reeskont faizi isteminde bulunmuş olmasına karşın mahkemece yasal faize karar verilmiştir. Tacirler arası ticari satımda reeskont faizi istenebileceğinden mahkemece yasal faize hükmedilmiş olması doğru değil ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK.nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 Sayılı HUMK.nun 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.