Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2015/2199 K.2015/6946

Taraflar arasındaki karşılıklı alacak davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı kısa kararda “Asıl davada davacının davasının kabulü ile, davacının 18.03.2004 tarihli 11.729.035.791 TL (eski), 15.04.2004 tarihli 12.041.193.888 TL (eski), 15.04.2004 tarihli 24.082.387.376 TL (eski), 31.03.2004 tarihli 23.458.071.582 TL (eski) bedelli faturalar nedeni ile borçlu olmadığının tespitine, davalı yana verilen 5.500.000.000 TL (eski) bedelli teminat mektubunun davacıya iadesine, mektubun paraya çevrilmiş olması halinde faizi ile birlikte tahsiline,

yağ bedeli olarak 37.545.880.000 TL (eski) (37.545,88 TL)’nin 10.05.2004 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, 17.287,50 TL kar mahrumiyetinin 10.05.2004 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, asıl davada davacı tarafça yapılan 2.885,00 TL masrafın dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine...” denildiği halde, gerekçeli kararda “ Asıl davada davacının davasının kabulü ile,

davacının 18.03.2004 tarihli 11.729.035.791 TL (eski), 15.04.2004 tarihli 12.041.193.888 TL (eski), 15.04.2004 tarihli 24.082.387.376 TL(eski), 31.03.2004 tarihli 23.458.071.582 TL (eski), 31.03.2004 tarihli 355.000.000 TL (eski), 31.03.2004 tarihli 340.000.000 TL (eski ) bedelli faturalar nedeni ile borçlu olmadığının tespitine, davalı yana verilen 5.500.000.000 TL (eski) bedelli teminat mektubunun davacıya iadesine, yağ bedeli olarak 37.000.000.000 TL (eski) (37.000,00 TL) 'nin dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine..” denilmiştir.

Böylece tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Bu hal, HUMK.nun 381/2. (HMK m. 298/2) maddesine aykırılık teşkil ettiğinden, 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihatı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.