KÜNYE
19. Hukuk Dairesi 2015/2569 E., 2015/16396 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Aralık 2015
- Mahkemesi
- Antalya 1. Tüketici Mahkemesi
- Tarihi
- 11/06/2013
- Numarası
- 2012/2100-2013/765
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkili aleyhine davalı banka tarafından kredi kartından kaynaklı alacağın tahsili için icra takibine girişildiğini, müvekkilinin davalı bankaya kredi kartı başvurusunun bulunmadığı gibi davalı bankaya ait kredi kartını da kullanmadığını, dava dışı 3. şahıs tarafından müvekkilinin nüfus cüzdanının ele geçirilerek davalı bankadan müvekkili adına kredi kartı çıkarıldığını, bu şahıs hakkında ceza yargılamasının derdest olduğunu, davalı bankanın kredi kartını verirken basiretli bir tacir gibi davranmadığını, müvekkilinin konut kredisi talebinin davalı bankaya olan borcundan dolayı reddedildiğini ileri sürerek, icra takibinden dolayı borçlu olmadığının tespitine, 75.000 TL manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, dava dışı A. Y.'ın davacının kimliğini kullanarak müvekkili bankadan kredi kartı çıkardığını, bu kişi hakkında ceza davasının açıldığını, manevi tazminat koşullarının oluşmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davacının nüfus cüzdanının dava dışı A. Y. tarafından kullanılarak davacı adına davalı bankadan kredi kartı çıkarıldığı, anılan dava dışı şahıs hakkında ceza davası açıldığı, kredi kartı harcamalarından davacının sorumlu olmadığı, manevi tazminat koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacının icra takibinden dolayı borçlu olmadığının tespitine, manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2015/2569, K. 2015/16396, 7 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama