Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2015/2878 K.2016/718

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan kimse gelmemiş olduğundan incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin ... İcra Müdürlüğü'nün 2011/589 Esas sayılı dosyasına konu genel kredi sözleşmesini imzalamadığını ileri sürerek, takibin iptali ile %20 kötüniyet tazminatının davalı bankadan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davacının söz konusu icra takibine itiraz ettiğini ve ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/74 Esas sayılı itirazın iptali davasında borcun varlığının tespit edildiğini ve itirazın iptaline karar verildiğini, iş bu davanın kesin hüküm nedeniyle reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, davalının savunmasında bahsi geçen itirazın iptali davası nedeniyle iş bu davanın kesin hüküm nedeniyle reddi gerektiği, ayrıca hukuki yararın bulunmadığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2)Dava, kesin hüküm ve hukuki yarar yokluğundan reddedilmiştir. Kesin hüküm ve hukuki yarar 6100 sayılı Yasanın 114. maddesinde dava şartları arasında sayılmış olduğundan mahkemece hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7/2. maddesi gözetilerek, davalı lehine maktu ücreti geçmemek üzere vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, anılan tarife hükmüne aykırılık oluşturacak şekilde vekalet ücreti takdiri doğru değil ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi ve 5236 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nun 5236 sayılı Kanunun 16. maddesiyle değiştirilmeden önceki 438/7. maddesi gereğince mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.