Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2015/305 K.2015/16465

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av..... ile davalı vek.Av. ...'nin gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, davalı firma tarafından ithalatı yapılarak müvekkili firmanın antreposuna konulan emtianın 31.01.2005 tarihi ile 30.03.2012 tarihleri arasında işlemiş ardiye ücreti için düzenlenen faturanın davalıya gönderildiğini ancak faturanın iade edildiğini, bunun üzerine alacağın tahsili için girişilen icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini iddia ederek, itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, gümrük mevzuatı gereği müvekkilinin antrepo ücretinden belli bir süre için sorumlu olduğunu, davacının antrepo işleticisi olarak, tasfiye idaresine malların tasfiyelik olduğunu bildirmesi gerekirken üzerine düşen yükümü yerine getirmemesi nedeni ile davaya konu sürede müvekkilinin ardiye ücretinden sorumlu olmadığını, icra inkar tazminatı talebinin yasal dayanağı bulunmadığını savunarak, davanın reddi ile lehlerine tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davalının, herhangi bir işlem yapmaksızın tasfiye işlemlerini gerçekleştiremeden 25.06.2002 tarihinden itibaren davacının işlettiği antrepoda malların kalmasına sebebiyet verdiği, davalının kusuru nedeniyle 6133 kg ağırlığındaki eşyanın antrepoda kalmasından dolayı 31.05.2005-30.03.2012 tarihleri arasında takipte belirtilen 76.070,00 TL fatura borcu ile 370,00 TL işlemiş faiz borcu olduğu halde likit alacağa haksız olarak itiraz ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunun açıklama bölümünde davacı yanın A tipi genel antrepo işleticisi olup, antreposunda tasfiyelik hale gelen eşyanın tasfiye listelerini işletmeci kuruluş olarak hazırlayıp, iki nüshasını gümrük idaresine, bir nüshasını da Tasfiye İdaresi'ne göndermekle görevli olduğu, 16.07.2002 tarihi itibariyle davalı adına davacının işlettiği gümrüklü antrepoda kalan 6.133 kg'lık eşyanın tasfiyelik hale geldiği,

normal sürecin işletilmiş olması ve davacı antrepocunun süresinde tasfiye listesini işletmeci kuruluş olarak ilgili tasfiye idaresine göndermesi halinde 15.09.2002 tarihinde tasfiyeye tabi tutulacak eşyanın tasfiye idaresine intikali gerektiği, dava konusu olayda eşyanın,

davacının işlettiği antrepoda çok uzun süre kalmasına tasfiye işlemlerinin gerçekleştirilmemiş olmasının sebep olduğu ifadelerinden sonra davalının fiili ithalatını tamamlayamadığı eşyayı davacının işlettiği antrepoda bırakıp gümrüğe terketmiş olmakla işlemlerini yasal sürede sonuçlandırmadığı eşyanın fuzulen antrepoda kalmasına neden olduğu ve ardiye ücretinden normal hükümler gereğince sorumlu duruma düştüğü belirtilerek sonuç kısmında davacının davalıdan ardiye ücreti ve masraflarını talep edilebileceği ifadeleri ile çelişki

yaratılmıştır. Bu durumda mahkemece aralarında gümrük mevzuatı ve tasfiye tüzüğü hakkında uzmanlığı bulunan bir bilirkişi de bulunacak şekilde üç kişilik yeni bir bilirkişi heyetinden ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınıp, tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.