Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2015/3136 K.2015/16763

Taraflar arasındaki menfi tespit-istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davalılar ... ve ...... yönünden davanın reddine, davalı.... yönünden davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı, müvekkili ile davalı..... arasında ticari ilişki olduğunu, müvekkilinin davalı şirkete 8 adet toplam 397.000,00 TL bedelli avans çekleri keşide ettiğini, davalı şirketin çekler karşılığında ticari emtia göndermediğini, çekleri iade etmediğini, 25.04.2013 keşide tarihli 45.000,00 TL bedelli çeki davalı ....'ye, 28.04.2013 keşide tarihli 40.000 TL bedelli ve 28.05.2013 keşide tarihli 40.000 TL bedelli çekleri davalı ...

A.Ş.'ye teslim ettiğini, davalı bankaların çekleri davalının kullanmış olduğu kredi borcuna teminat niteliğinde teslim aldığını ileri sürerek müvekkili tarafından davalıya teslim edilen ve vadesi gelmediği için tahsil edilemeyen 25.04.2013 keşide tarihli 45.000,00 TL bedelli ve 28.04.2013 keşide tarihli 40.000,00 TL bedelli çeklerin iptaline, müvekkilinin davalılara borçlu olmadığının tespitine ve %20 oranında davalılar aleyhine tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...... vekili, davalı....'ye kredi kullandırıldığını, davalı şirketin kullandığı kredilerin ödenmesi amacıyla davacıya ait 28.04.2013 keşide tarihli 40.000 TL bedelli ve 28.05.2013 keşide tarihli 40.000 TL bedelli çekleri ciro ederek müvekkili bankaya verdiğini, müvekkilinin iyi niyetli meşru hamil olduğunu, davacının lehdar ile arasındaki ilişkiden kaynaklanan defileri iyi niyetli hamile karşı ileri süremeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili, müvekkili bankanın iyi niyetli meşru hamil olduğunu, bankanın davacı ile lehdar arasındaki ilişkiyi bilebilecek durumda olmadığını, davacının lehdar ile arasındaki ilişkiden kaynaklanan defileri iyi niyetli hamile karşı ileri süremeyeceğini, bankanın davalı.... ile aralarındaki kredi sözleşmesi gereği alacağının tahsili amacıyla çeki ciro yoluyla aldığını davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, dava konusu çeklerin davacının ticari defterlerinde sipariş avansı olarak gözüktüğü, çekler karşılığında davalı şirketin edimini yerine getirdiğine dair herhangi bir kaydın bulunmadığı gerekçesiyle davacının davalı....'ye borçlu olmadığının tespitine, 45.000,00 TL bedelli çek davacı tarafından ödendiğinden çek bedelinin davalı şirketten istirdadına, davalı bankaların kredi alacaklarına karşılık teminat teşkil etmek üzere çekleri temlik cirosuyla devraldığı ve davalı bankaların yetkili hamil oldukları,

davalı bankaların kötü niyetli olduklarının ispatlanamadığı gerekçesiyle davalı bankalar yönünden davanın reddine, çeklerin ödenmemesi yönünde herhangi bir ihtiyati tedbir kararı verilmediğinden tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekili, müvekkilinin 25.04.2013 keşide tarihli 45.000,00 TL bedelli çekten dolayı davalı ....'ne, 28.04.2013 keşide tarihli 40.000,00 TL bedelli çekten dolayı davalı .......'ne borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiş, mahkemece her iki davalı aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı tarafça ayrı ayrı çeklere dayanılarak davalılar yönünden ayrı ayrı menfi tespit isteminde bulunulduğundan davanın her iki davalı yönünden reddine karar verilmesi nedeniyle davalılar lehine kendileri ile ilgili dava konusu üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken mahkemece çeklerin toplamı üzerinden davalılar yararına ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.