KÜNYE
19. Hukuk Dairesi 2015/3401 E., 2015/16304 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Aralık 2015
- Mahkemesi
- Burdur 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mah.sıfatıyla
- Tarihi
- 11/11/2014
- Numarası
- 2012/390-2014/444
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul,kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, davalının müvekkili hakkında toplam 14 adet bonoya dayalı olarak iki ayrı icra takibi başlattığını, ancak takiplere konu bonolardaki imzaların hiçbirinin müvekkiline ait olmadığını ileri sürerek müvekkilinin icra takiplerine konu 14 adet bono nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine ve davalı aleyhine % 40 oranında kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacı tarafın iddialarının asılsız olduğunu, bonolardaki imzaların davacıya ait olduğunu, dava konusu bonoların davacıya verilen borç para karşılığında alındığını savunarak davanın reddini ve davacı aleyhine %40 oranında tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.
Mahkemece toplanan delillere göre; dava konusu 6.500,00 TL bedelli bonodaki davacıya atfen atılmış imzanın davacı eli ürünü olduğunun, dava konusu diğer 13 adet bonodaki davacıya atfen atılmış imzaların ise davacı eli ürünü olmadığının tespit edildiği, dolayısıyla bu 13 adet bono nedeniyle davacının bir sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabul,kısmen reddine, davacının icra takiplerine konu bonolardan 17/12/2009 tanzim 17/04/2010 ödeme tarihli 6.500,00 TL bedelli bono dışındaki 13 adet bonodan dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine, kabulüne karar verilen asıl alacağın % 20 'si oranındaki kötüniyet tazminatının davalıdan tahsiline, davalının tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2015/3401, K. 2015/16304, 7 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama