KÜNYE
19. Hukuk Dairesi 2015/3806 E., 2015/16020 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Aralık 2015
- Mahkemesi
- İstanbul 2. Tüketici Mahkemesi
- Tarihi
- 18/07/2013
- Numarası
- 2012/922-2013/1249
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili davalı bankanın müvekkilini arayarak kendisine 1.800 TL bedelli kredi önerisinde bulunduğunu, müvekkilinin bu teklifi kabul ettiğini sonrasında davalı bankanın Şişli şubesine giderek kredinin akıbetini sorduğunda müvekkilinin bilemediği bir hesabına 1.800 TL yerine 1.769,36 TL yatırıldığını öğrendiğini, bunun üzerine işlemi iptal etmek istediğini söylediğini ve hesabına yatırılmış bulunan 1.769,36 TL’yi almadığını, bankaya bu kredi borcu olarak kademeli şekilde toplam 2.426,65 TL ödediğini ileri sürerek, 2.426,65 TL lik toplam alacağın ödediği taksit tarihlerinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili davacının kabulü ile kullandırılan hızlı para kredisinin davacının vadesiz hesabına aktarıldığını, bu paranın böylece davacının uhdesine geçtiğini, bu sebeple kredinin iptal edilmesinin söz konusu olmadığını, erken ödeme olması halinde tüketici yasası gereğince indirim uygulanacağının davacıya bildirildiğini ancak davacının bunu kabul etmediğini beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece davacının davalı banka ile yaptığı görüşme sonunda hızlı para kredisi kullandığı ve kredinin hesabına aktarıldığı, bu krediye ilişkin taksitlerin 15 ay boyunca davacı tarafından yatırılmış olduğu, davacının krediyi kullanmayıp hesapta bırakılmasının davalı bankayı sorumlu kılmayacağı ve davacı bilgisiyle açılan ve taksitleri ödenen kredi nedeniyle davalı bankanın davacıya bir borcunun bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2015/3806, K. 2015/16020, 2 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama