Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2015/3940 K.2015/9341

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı ... ile davalı banka arasında akdedilen genel kredi sözleşmesinde kefil olarak gösterildiğini, anılan sözleşmede müvekkilinin iradesinin kredinin kendisine verilmesi ve bizzat kendince kredinin kullanılması iken okuma yazma bilmemesinden dolayı iradesi dışında kredi sözleşmesinde kefil olarak gösterildiğini, müvekkilinin iradesinin fesada uğratıldığını ve müvekkilinin bir anlamda yanıltıldığını ileri sürerek kredi sözleşmesinden dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının sözleşmeyi kefil olarak imzaladığını, iddialarının gerçeği yansıtmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan deliller doğrultusunda, davacının okuma yazma bilmediğinin sabit olduğu, HMK.nun 206. maddesinde aranan koşulların bulunmadığı, dolayısıyla davacının kredi sözleşmesinden dolayı sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne kredi sözleşmesinden dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

26.06.2012 tarih ve 6335 sayılı Kanunla değiştirilen 6102 sayılı TTK'nın 5. maddesinde, aksine hüküm bulunmadıkça, dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın asliye ticaret mahkemesi tüm ticari davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işlerine bakmakla görevli olup, asliye ticaret mahkemeleri ile asliye hukuk mahkemeleri arasındaki ilişkinin görev ilişkisi olduğu düzenlenmiştir.

Bir yerde asliye ticaret mahkemesi bulunduğu takdirde, asliye hukuk mahkemesinin görevi içinde bulunan ve anılan yasanın 4. maddesi hükmünce ticari sayılan davalara ve özel hükümler uyarınca ticaret mahkemesinde görülecek diğer işlere asliye ticaret mahkemesinde bakılacağı da hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda uyuşmazlık, genel kredi sözleşmesinden dolayı borçlu olunmadığının tespiti istemine dair olup, niteliği itibariyle 6762 Sayılı T.T.K.'nın 4. maddesinde bankacılık işlemi olarak sayılan ticari dava vasfındadır. O halde mahkemece bu durum gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.