Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2015/6060 K.2015/12772

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ....'den satın aldığı diğer davalı ... tarafından üretilen otomobilin tüm çalışır sisteminin kilitlenmesi suretiyle ayıplı çıktığını ileri sürerek müvekkilinin ödediği araç bedeli 78.500,00 TL'nin reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile aracın davalıya iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, TTK'nın 25/4. maddesinde düzenlenen 6 aylık zamanaşımı süresi içinde davanın açılmadığını, müvekkili ile davacı arasında satım akdi bulunmadığından müvekkiline karşı husumet yöneltilemeyeceğini, davacının yasal sürede ayıp ihbarında bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Vekili, araçta hatalı üretimin söz konusu olmadığını, arızanın kullanım hatasına bağlı olduğunu, davacının bedel talebinin kabulü halinde bu değerden kullanılan süre gözetilerek hakkaniyet indirimi yapılması gerektiğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılamada toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; tamir için ...'daki servise götürülen aracın dava tarihinden önce 10.09.2012 tarihinde tamir edilerek davacıya iade edildiği, aracın ...'a gittiği gözetildiğinde 50 günlük tamir süresinin makul olduğu, davacı tarafın davalılara daha önce aracın süresinde tamirinin yapılmadığından bahisle araç bedelinin iadesini talep eden bir ihtarname keşide etmediği ve aracın usulüne uygun olarak tamir edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, davalı bayiden satın alınan diğer davalı ...' nin üretimini yaptığı otomobilin tüm çalışır sistemlerinin kilitlenmesi sebebiyle ayıplı olduğu iddiasıyla araç bedelinin iadesi istemine ilişkindir.

Somut olayda taraflar tacir olup Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun hükümlerine tabi olmasalar da, davalı firmalarca davacıya verilmiş olan garanti belgesinde düzenlenen garanti şartlarının 3. maddesi hükmü içeriğinden, malın tamir süresinin azami 30 iş günü olduğu ve bu süre zarfında arızanın giderilememesi halinde alıcının malın ücretsiz değiştirilmesini isteyebileceği, bedel iadesi veya ayıp oranında bedel indirimi talep edebileceği anlaşılmaktadır.

Bu durumda Mahkemece, borçlar hukukunun temel prensibi olan ahde vefa ilkesi gözetilerek garanti belgesindeki bu şartlar üzerinde durulup, varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.