Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2015/6237 K.2015/14821

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalının dava dışı A. Ş. tarafından kullanılan ticari krediye kefil olduklarını, davalı kefilin dava dışı asıl borçlunun kredi borcu için bankaya ödemelerde bulunduğunu, kefaleten ödenen miktarın müvekkili kefilden rücuen tahsili için icra takibine girişildiğini, ancak talep edilen miktarın fazla olduğunu ileri sürerek, icra takibinin 26.008,86 TL kısmından borçlu olmadığının tespitine ve %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, dava dışı asıl borçlu adına kefaleten bankaya ödemelerde bulunduğunu, davacının da borca kefil olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporu sonucunda, davalının kefaleten toplam 44.231,82 TL ödemesinin tespit edildiği, bu tutarın 22.115,91 TL kısmını diğer kefil davacıdan rücuen talep edebileceği, ancak takipte 32.644,00 TL talep ederek 10.528,09 TL fazla talepte bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne davacının icra takibinden dolayı davalıya 22.115,91-TL borçlu olup, 32.644,00-TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkeme gerekçesinde benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulduğu belirtilmiş olup, anılan bilirkişi raporunda davalının kefili olduğu borç için 44.231,82 TL para yatırdığı, buna göre borcun diğer kefili olan davacıdan 22.115,91 TL için rücu edebileceği, takipte 32.644,00 TL talep edilerek 10.528,09 TL fazla talepte bulunulduğu belirtilmiştir.

Ancak hüküm kısmında, “Davanın kısmen kabulü ile; Davacının Ereğli 1. Icra Müdürülüğü'nün 2012/1325 esas sayılı dosyasında yapılan takip dolayısı ile davalıya 22.115,91-TL borçlu olup, 32.644,00-TL borçlu olmadığının tespitine, ” denilmek suretiyle bilirkişi tarafından hesaplanan BSMV yönünden gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılmıştır. Bu hal, HUMK'un 381/2 ve 388. maddelerine (HMK'nun 294. ve 297. mad.) aykırılık teşkil ettiğinden kararın bozulması gerekmiştir.