Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2015/6458 K.2016/976

Taraflar arasındaki asıl ve karşı dava olarak açılan tazminat davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı-karşı davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı-karşı davacı vekili Av. ...'ün gelmiş, karşı taraftan gelen olmadığından, onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan taraf vekilinin sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı-karşı davalı vekili, mülkiyeti müvekkiline ait olan otobüsün 14.01.1998 tarihli protokol ile davalıya 570.000 DM bedelle satılıp aynı tarihte teslim edildiğini, müvekkilinin 3. şahsa olan borcu sebebiyle aleyhine başlatılan icra takibinde söz konusu otobüsün 29.09.2009 tarihinde haczedildiğini, 0 km olarak davalıya teslim edilen aracı davalının 1 yıl 8 ay 15 gün yedinde bulundurduğunu ve ...

Turizme vererek çalıştırdığını, davalıdan icra marifetiyle alındığı tarihte aracın piyasa değerinin 230.000 DM olduğunu ileri sürerek davalının müvekkiline ait aracı 1 yıl 8 ay 15 gün çalıştırmasından doğan haksız olarak elde ettiği kazancın fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak şimdilik 500,00 TL' sı ile, 0 km 570.000 DM değerinde teslim edilen aracın davalıdan icra nedeniyle alındığı tarihte değerinde meydana gelen 340.000 DM zararın fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak şimdilik 500,00 TL sının reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, talep edilen alacağın zamanaşımına uğradığını, otobüsün geri alınmasında müvekkilinin hiçbir kusuru bulunmadığı gibi davacının aynı zamanda suç işleyerek muvazaalı haciz yolu ile müvekkiline satmış olduğu otobüsünü geri aldığını ileri sürerek davanın reddini istemiş, karşı davada ise müvekkilinin uğradığı müspet zararın fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak şimdilik 500,00 TL'sı ile otobüsün geri alınmasından dolayı uğradığı manevi zararın fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak 490,00 TL sının davacı-karşı davalıdan 29.09.1999 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılamada toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalının sözleşmeden doğan edimlerini yerine getirdiği, davacının borcu sebebiyle aracın bağlandığı, nitekim davalının aracın bağlanması sebebiyle söz konusu otobüsün ödediği satış bedelini geri almak için açtığı davayı kazandığı, karşı davada ise davacının açtığı tazminat davasının bir sebebe dayanmadığı, karşı davada davacının otobüs için ödediği bedeli dava açarak geri aldığı, davacının manevi zarara uğradığını ispat edemediği, kaldı ki otobüse icrada bağlandığı tarihte bir firmada kiralık olarak çalıştığı gerekçesiyle asıl ve karşı davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı-karşı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı-karşı davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı-karşı davalı vekilinin diğer temyiz itirazı davalı lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkindir. Davacı vekili 18.07.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile dava dilekçesini 52.763,58 TL üzerinden ıslah etmiştir. Bu durumda karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 2014 Tarihli AAÜT'nin 12. maddesi hükmü uyarınca asıl dava esastan reddedilmiş olmakla davalı lehine 6103,99 TL nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken mahkemece 6.213,99 TL nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de bu yanlışlık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sy. HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.