Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2016/10962 K.2017/8066

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili şirketin dava dışı ... A.Ş.’nin bayii olduğunu, davalı şirket ile yapılan ön görüşme sonrası bayilik tesisi konusunda anlaştıklarını bu çerçevede plan ve proje hazırlandığını, tesisin inşası için malzeme alımı yaptıklarını ancak davalının sözleşmeyi imzalamaktan imtina ettiğini ileri sürerek, diğer zararları için fazla haklar saklı kalarak 375.000 TL’nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının davasını dayandırdığı protokolde müvekkili şirketin imzasının olmadığı gibi yaptırım yapılması yönünde talimatları bulunmadığını, davacının keşide ettiği ihtarnamesine karşı cevabi ihtarname keşide edilip ihtarnamede belirtilen iddiaların kabul edilmediğinin bildirildiğini, davacının basiretli bir tacir gibi davranması ve henüz süresi sona ermemişse eski sözleşmesini sonlandırmaması gerektiğini, bu nedenle istasyonun çalıştırılmaması ile müvekkili şirketin hiçbir ilgisinin mümkün olmadığını, hukuki dayanaktan yoksun davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, taraflar arasında imzalanmış bir sözleşme bulunmadığı, buna karşın sözleşmenin kurulacağı yönünde davacı nezdinde haklı bir güvenin oluşmasına davalı tarafça sebebiyet verildiği, ancak haklı bir gerekçede bulunmaksızın davalı tarafça sözleşme kurmaya yanaşılmadığı, bu arada davacının bir takım masraflar yapmasına sebebiyet verildiği,

uzun yıllardır bu sektörde faaliyet gösteren ve istasyon işleten davacı yanın asıl sözleşme imzalanmadan malzeme alımına karar vermesinin sonuçta ekonomik bir karar niteliğinde olduğu hususu göz önünde tutularak ve bu itibarla sonuçlarından en azından kısmen kendisinin de sorumlu tutulması gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne 176.646,30 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı taraf davalı ile bayilik sözleşmesi kurulacağı inancı ile bir kısım yatırımlar yapıldığını, ancak davalının sözleşmeyi imzalamadığını ileri sürerek, uğradığı zararın tazminini talep etmiştir. Somut olayda davacının sözleşme kurulumu için yaptığını ileri sürdüğü masraflar akaryakıt istasyonu olarak faaliyette bulunan işletmenin zorunlu giderleridir. Davalı tarafından sözleşme kurma vaadi yapıldığı veya bu yönde bir ön sözleşme imzalandığı davacı tarafça ispatlanamadığından bu giderlerden davalının sorumlu tutulması doğru olmamıştır. Açıklanan nedenlerle davanın reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.