Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2016/11001 K.2017/6683

Davacılar 1-... ve 2-... vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... arasındaki menfi tespit davası hakkında...1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 14/07/2015 gün ve 2013/271 E. - 2015/1376 K. sayılı hükmün davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine verilen temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın süresi içinde temyizi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Mahkemece 14/07/2015 tarihinde verilen hüküm davalı vekilince süresinde maktu harç ile adli yardım talepli olarak temyiz edilmiş, mahkemece 11/12/2015 tarihli ek kararla adli yardım talebinin reddine karar verilmiş bu kararda davalı vekilince adli yardımlı olarak temyiz edilmiştir.

Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinin Yargıtay’a yapılacağı, 6100 sayılı 336/3.maddesinde hükme bağlanmış olup, aynı maddenin 2.fıkrasında “talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.” hükmüne yer verilmiştir.

1- Adli yardım isteminin temyiz safhasında yapılması halinde bu konuda karar verme yetkisi ilgili Yargıtay Dairesine ait olduğundan Mahkemece adli yardım isteminin reddine ilişkin olarak verilen karar usule aykırıdır. Bu nedenle davalının adli yardım talebinin reddine dair 11.12.2015 tarihli ek kararın kaldırılması gerekmiştir.

2- Davalının adli yardımla temyiz istemine gelince; hükmü temyiz eden davalı vekili adli yardım talebinde bulunarak nispi temyiz harcını yatırmadan temyiz talebinde bulunmuş ise de, HMK.nun 336/2. maddesinde öngörülen, müvekkilinin gelir kaynaklarına ve zorunlu giderlerine ilişkin dayanak belgeleri mahkemeye sunmadığından, dayanaksız olan adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.