Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2016/1140 K.2016/3326

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında Çin'den iplik ithal edilmesi ve müvekkiline satılmasına dair sözleşme yapıldığını, müvekkili tarafından peşinat olarak 26.400 USD ödeme yapıldığını, davalıların malı teslim etmediklerini belirterek, 26.400 USD'nin ödeme tarihindeki kur üzerinden temerrüt tarihinden itibaren işleyecek reeskont avans faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla belirsiz alacak davası niteliğinde şimdilik dava değerinin 10.000 TL olduğunu belirtmiştir.

Davalılar vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, davacı vekilinin dava dilekçesinde belirsiz alacak davası niteliğinde şimdilik 10.000 TL değer üzerinden davayı açarak harcı bu değer üzerinden yatırdığı, davacı vekiline davasını tam dava olarak ileri sürmesi ve eksik harcı tamamlaması için süre verilmesine karşın verilen kesin süre içerisinde davacı vekilinin davasını tam dava olarak ileri sürüp harcını tamamlamadığı gerekçesiyle davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacak davasıdır. Mahkemece, kısmi dava açılması nedeniyle eksik harcın tamamlanması için süre verilmesine karşın verilen süre içerisinde davacı vekilinin davasını tam dava olarak ileri sürüp harcı tamamlamadığından davanın reddine karar verilmiş ise de, davacıya harcın tamamlanması için çıkarılan muhtıranın 24.07.2014 tarihinde tebliğ edildiği, bakiye harcın ise 31.07.2014 tarihinde 7 günlük süre içerisinde yatırıldığı anlaşıldığından, yargılamaya devam olunarak davanın esası hakkında karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.