KÜNYE
19. Hukuk Dairesi 2016/12383 E., 2017/4789 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Haziran 2017
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacılar vekili, davalı tarafça müvekkilleri aleyhine ...İcra Müdürlüğü'nün 2012/873 sayılı dosyasından kambiyo senetlerine mahsus yolla takip yapıldığını, takibe konu bono bedelinin takipten önce davalının hesabına yatırıldığını ileri sürerek, takibe konu bono nedeniyle müvekkillerinin davalıya borçlu olmadıklarının tespitini ve davalı taraf aleyhine % 20 kötü niyet tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin davacılara 85.000-TL bedelle ziraat ürünü sattığını, satış bedelinin 25.000-TL'sının aynı gün müvekkilinin banka hesabına yatırıldığını, bakiye 60.000-TL bedel içinde aynı gün 21.11.2011 tanzim, 20.12.2011 vade tarihli 5.000,00.-TL, 05.01.2012 vade tarihli 30.000,00.-TL ve 15.02.2012 vade tarihli 25.000,00.-TL bedelli bonoların verildiğini, 20.12.2011 vade tarihli 5.000,00-TL bedelli bono bedelinin bir ay gecikmeli olarak 20.01.2012 tarihinde müvekkilin banka hesabına yatırıldığını, bunun haricinde başkaca ödeme yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, menfi tespit davasında kural olarak ispat yükünün davalı alacaklıya ait olduğu, ancak davacı borçlu aralarındaki hukuki ilişkiyi ve bundan kaynaklanan borcunun olduğunu kabul edip, bu borcun herhangi bir sebep ile son bulduğunu ileri sürüyor ise, ispat yükünün davacı borçluya geçeceği, somut olayda davacılar icra takibine konu bono bedelini ödediklerini ileri sürmüşler ise de iddialarını ispatlayamadıkları gibi yeminde teklif etmedikleri gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2016/12383, K. 2017/4789, 12 Haziran 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama