Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2016/12748 K.2017/3784

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı şirket ile 15/04/2011 tarihli akaryakıt bayilik sözleşmesi imzalamak suretiyle davalıya beş yıl süreli bayilik hakkı tesis ettiğini, bayilik sözleşmesi ile ek olarak imzalanmış olan 15/04/2011 tarihli satış taahhütnamesi uyarınca yıl esasına göre akaryakıt bayilik sözleşmesinin devamı müddetince geçerli olmak üzere her yıl için 700 m³ müvekkili şirketçe dağıtımı yapılan beyaz ürün ( benzin, mazot), 1 ton madeni yağ satmayı davalının kabul ve taahhüt ettiğini, ancak taahhütlerini yerine getirmediğini ve müvekkili şirketin bu sebeple zarara uğradığını,

durumun noter kanalıyla davalıya ihtar edildiğini ileri sürerek, şimdilik bayilik sözleşmesinin başlangıç tarihi olan 15/04/2011 tarihinden 15/04/2012 tarihine kadar ki dönem için 58.025,00.- TL kar mahrumiyeti ve cezai şart alacağının taraflar arasındaki bayilik sözleşmesine bağlı olarak aylık %7 akdi faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taahhütname başlıklı 15.05.2011 tarihli belgedeki imzanın şirket yetkilisine ait olmadığını, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, davacı şirketin kendi üzerine düşen edimlerini yerine getirmediğini, müvekkili şirkete zamanında akaryakıt temin etmediğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı ve toplanan delillere göre, taraflar arasında 15/04/2011 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli akaryakıt bayilik sözleşmesi imzalandığı, bu kapsamda ayrıca bayii olan davalı şirketin 15/05/2011 tarihli taahhütname ile davacı müvekkil şirketten her yıl için 700 m³ beyaz ürün almayı taahhüt ettiği, ancak sözleşmenin 1. yılı olan 15/04/2011-15/04/2012 döneminde taahhüt edilen miktarda ürün alamadığı,

buna rağmen davacının davalı bayiye ürün vermeye devam ettiği, bu arada davalıya taahhüt ettiği halde alamadığı ürün miktarından dolayı sözleşmeye göre ödemesi gereken 58.025,00.-TL cezai şartı ödemesi konusunda 21/06/2012 tarihli ihtarnameyi gönderdiği, akabinde de bu davayı açtığı, davacı şirketin bayisi davalı şirketin ilk yıl için taahhüt ettiği kotayı dolduramadığı halde ikinci yıl için ürün çekmesine müsaade ederek bayilik ilişkisini devam ettirmesi nedeniyle ilk yıl için cezai şart alacağının talep edilmesinin mümkün olmadığı,

sözleşmeye göre her yıl sonunda bir önceki yıla dair ceza koşulunun istenebilmesinin, takip eden yılda henüz ifaya başlanmadan önce çekince bildirilmesi veya ihtar çekilmesine bağlı olduğu davacının ilk dönem sonu itibariyle herhangi bir çekince ileri sürmeksizin ihtarname tarihine kadar davalıya ürün vermeye devam ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.