KÜNYE
19. Hukuk Dairesi 2016/1322 E., 2016/10854 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Haziran 2016
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
227 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı, davalı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı asil ... ile vekili Av. ... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan asil ve avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-KARAR-
Davacı vekili; taraflar arasında akdedilen genel kredi sözleşmesi uyarınca müvekkilinin kredi kullandığını, kredi taksitlerinden bir kısmı ödenmeyince davalının takip başlattığını, müvekkilinin durumu iyileştiğinde bankaya ödeme yaptığını, davalının sözleşmede kararlaştırılan oranın üzerinde faiz uyguladığını belirterek, müvekkilinin şimdilik 10.000 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama aşamasında talebini 317.375,63 TL olarak ıslah etmiştir.
Davalı vekili; davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; alınan bilirkişi raporu ile davacının davalıya 162.629,24 TL borçlu olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacının davalıya 154.746,39 TL borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, fazla yatırılan peşin harcın istek halinde davacıya iadesine,
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2016/1322, K. 2016/10854, 16 Haziran 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama