Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2016/13697 K.2018/704

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı arasında 2 yılda bir yenilenen sözleşmeler ile yürütülen tek satıcılık ilişkisi bulunduğunu, müvekkili şirketin sözleşme kapsamında davalıya teminat mektubu verdiğini, ticari ilişki sorunsuz devam ederken, davalının herhangi bir borç bulunmamasına rağmen, alacak isteminde bulunarak elindeki teminat mektuplarını nakde çevirmek için talepte bulunduğunu, ayrıca dava açtığını, müvekkilinin iflastan kurtulabilmek için ipotek vermek zorunda kaldığını, ayrıca ek teminat mektupları ibraz ettiğini, uzun bir yargılama sürecinden sonra borçlu olunmadığına karar verilmiş ise de,

müvekkilinin ipotek harcı ve teminat mektubu komisyon bedeli ödeyerek 180.000 TL zarara uğradığını ileri sürerek, uğranılan zararın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı, 12/07/2011 tarihli ıslah dilekçesi ile, alacağa ödeme tarihlerinden itibaren faiz yürütülmesini, mahkemece kabul edilmez ise, alacağın 16/09/2009 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının sözleşmeye aykırı davranışları ile müvekkili şirketi zarara uğratması nedeniyle hakkında dava açıldığını, yargılama sürecinin sonunda teminat mektuplarının iade edildiğini, davacının zararının bulunmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davalının eyleminin haksız fiil niteliğinde olduğu, açtığı tazminat davasının aleyhine sonuçlandığı gerekçeleriyle , bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne, 109.958,83 TL'nin 16/06/2009 tarihinden işleyecek değişik oranlardaki avans faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacının kendi rızasıyla davalıya verdiği ilave teminat mektupları ve tesis ettiği ipotekten kaynaklanan komisyon ve harç giderleri davacının faaliyet gideri olup zarar olarak değerlendirilemeyeceği gibi, zarar olarak değerlendirilse bile davalının davacıya karşı anayasal hakkına dayanarak dava açmış olması bir haksız fiil olarak değerlendirilemez. Ayrıca bir davacının iddiasını ispatlayamadığı için davasının reddedilmiş olması onun esasında haksız ve kötüniyetli olduğunu da göstermez. Bu itibarla genel mahkemece davalı tarafından davacı aleyhine açılan ve redle sonuçlanan alacak davasının davacıya karşı bir haksız fiil sayılması ve davacının faaliyet giderlerinden sorumlu tutulması doğru görülmemiş, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.