Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2016/14402 K.2017/4674

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı, davalı bankanın kredi kartını kullandığını, kredi kartını ... merkezde bulunan bir işyerinde sehven unuttuğunu, ... adlı bir kişi tarafından 27/12/2005 tarihinde kartından 14.500 TL çekim yapıldığını, limitinin 3.750 TL olduğunu, banka şubesi ile birçok defa görüştüğünü, kartından çekim yapan ...'tan bir miktar para aldığını, mağdur olmaması için dava açmadığını, borcun birikmemesi için kredi çekerek borcu kapattığını, kredi taksitlerini işyeri sahibi olan ... ödeyeceğini, ancak ödemediğini, sinirlenerek borcun tamamını kapattığını, kredi kartından çekilen sliplerde imzasının olmadığını, kartının limitinin de belli olduğunu,

banka yetkililerinin çeşitli bahanelerle kendisini oyaladığını ve maddi manevi zarara uğrattığını belirterek bu işlemden dolayı borçlu olmadığının tespitini, bankaca fazla alınan paranın faizi ile birlikte iadesini, 10.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren faizi ile birlikte bankadan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili 19/12/2014 tarihli ıslah dilekçesi ile 8.855,00 TL maddi tazminat yönünden davasını ıslah etmiştir. Davalı banka vekili, müvekkili bankaya ulaşmış kayıp çalıntı bildiriminin mevcut olmadığını, harcamalardan davacı kart hamilinin sorumlu olduğunu, davacı ile üye işyeri birlikte hareket ederek davaya konu işlemleri gerçekleştirdiğini, olayın üzerinden 30 ay geçtikten sonra dava açılmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davanın harcamaları yapan ... 'a ihbarını talep ettiklerini belirterek, davanın reddini istemiştir. Davalı banka yargılama sırasında hak ve alacaklarını Girişim Varlık Yönetimi A.Ş.'ye temlik etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, davacı ile temlik eden davalı arasında kredi kartı sözleşmesi bulunduğu, 27/02/2005 tarihinde davacının unuttuğu kredi kartıyla 3. kişinin limitin üzerinde işlem gerçekleştirdiği, limit aşımı işleminin davalı bankaya hemen bildirildiği, davacının kartıyla 14.500, 00 TL işlem gerçekleştirildiği, kredi kartının limitinin 6.200,00 TL olduğu, kredi kartı limitini aşarak gerçekleşen 8.855,00 TL'den harcamaya provizyon vermesi nedeni ile davalı/temlik eden bankanın kredi kartını saklamakta gerekli özen ve titizliği göstermemesi nedeniyle de davacının kusurlu olduğu,

somut olay koşulları ve hakkaniyet ilkesi gözetildiğinde davacının kusur oranının %20, davalının ise %80 üzerinden değerlendirilmesi gerektiği, davalının 7.084,00 TL zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 7.084,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kredi kartı harcamasından dolayı menfi tespit ve tazminat talebine ilişkindir. Davacı, bankanın kendisine verdiği kredi kartını iradesi dışında elinden çıktığını,dava dışı 3. şahıs tarafından harcama yapıldığını,bankanın kusurlu olduğunu iddia ederek bankaya yaptığı ödemelerin iadesini ve manevi tazminata karar verilmesini istemiştir.

Dosyada bulunan telefon kayıtları çözümlemesinden ve diğer delillerden davacının kredi kartını arkadaşına verdiği,yapılan harcamalardan bilgisinin olduğu anlaşılmaktadır.Kart hamili bankanın kendisine verdiği kredi kartını ve şifresini muhafaza etmekle yükümlü olup kendi isteği ile 3. kişiye vermesinden bankaya izafe edilebilecek bir kusur bulunmamaktadır.Davacı kendi kusurundan kaynaklanan zarara katlanmak zorundadır.Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış,mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.