Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2016/1466 K.2016/10553

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vek. Av. ... ile davalı vek. Av. ...'un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacılar vekili, müvekkili şirket ile davalı banka arasında akdedilen kredi sözleşmesinde diğer müvekkili ...'ın kefil olarak yer aldığını, anılan sözleşme kapsamında 1.250.000 TL kredi kullandırıldığını, dava dışı ...'nin de müvekkilleri ile imzaladığı kefalet taahhütnamesi ile iş bu kredinin 750.000 TL'lik kısmına kefalette bulunduğunu, kredinin ödeme planında belirtilen 30.06.2010 tarihli ilk taksidinin ödenmemesi üzerine davalı banka tarafından hesabın kat edilerek müvekkillerine ihtarname keşide edildiğini,

alacağın tahsili için müvekkili şirket hakkında ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla diğer müvekkili hakkında ise ilamsız icra takibine girişildiğini, kredinin garantörü olan dava dışı ... tarafından 22.07.2010 tarihinde 750.000 TL davalı bankaya ödeme yapıldığını, ancak davalı bankanın bu ödemeyi mahsup etmeden müvekkillerine hesap kat ihtarnamesi gönderdiğini ileri sürerek,

hesap kat ihtarnamesinden önce ödenen 750.000 TL ile ilgili olarak müvekkillerinin davalı bankaya borçlu olmadığının tespitine, bu kısımla ilgili yapılan tüm harç ve masrafların müvekkillerine iadesine, ödemenin mahsubu ile müvekkillerine ait borç tutarının belirlenmesi ve davalı tarafından tahsil edilen fazla bedelin 29.02.2012 tarihinden itibaren yürütülecek %80 temerrüt faizi ile birlikte istirdadına ve % 20 oranında tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, fondan tahsil olunan bedelin borçtan düşüldüğünü, bakiye tutar üzerinden hesap kat ihtarnamesinin keşide edildiğini, müvekkili bankanın halen davacılardan alacaklı olduğunu, fazla tahsilatın sözkonusu olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davacılar vekili 05.07.2013 tarihli dilekçesi ile dava dilekçesini ıslah ederek; davalı banka tarafından henüz kredi hesabı kat edilmeden fona başvurularak 750.000 TL'nin tazmin edildiğini, bu bedelden gecikme faizleri ile birlikte ilk taksit tutarının ve henüz muaccel olmayan 2. taksit tutarından mahsup edildiğini, böylece davalı bankanın sözleşmeyi açıkça ayakta tutma iradesini ortaya koyduğunu, ancak buna rağmen hesap kat ihtarını keşide ettiğini, dolayısıyla kat ihtarının çekildiği ve temerrüt tarihi itibari ile vadesi gelmiş bir borcun bulunmadığını, temerrüdden söz edilemeyeceğini belirterek,

davalı bankanın kredi hesabını haksız ve hukuka aykırı olarak kat etmesi nedeni ile işletilmiş temerrüt faizi ve ferilerinin tespitine, fazla ödenmiş olan 750.000 TL'nin faizi ile birlikte istirdatına ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporları doğrultusunda, tahsilatların borçtan mahsup edildiği, davalı bankanın dava tarihi itibariyle temerrüt faizi ve gider vergisi toplamı olarak davacılardan halen alacaklı olduğu, somut olaya TBK'nun 88. ve 120. maddelerinin uygulanma olanağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Davacılar ile davalı banka arasındaki kredi borcunun, yeniden yapılandırılması çerçevesinde taksitlere bağlandığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

30.06.2010 tarihli 1. taksidin ödenmemesi üzerine davalı banka davacılar ile dava dışı ... arasında yapılan garanti sözleşmesi uyarınca garantörden 22.07.2010 tarihinde 750.000 TL tahsilat yapmış ve bunun 315.112,28 TL'lik kısmını ödenmeyen ilk taksit, gecikme faiz ve eklerine, 243.047,41 TL'lik kısmını ise henüz muaccel olmayan 2. taksit kredi alacağına mahsup ettiğini bildirmiştir.

Bu işlemlerden sonra davalı banka tarafından hesap kat edilerek tüm borç davacılardan istenmiş olup, sözleşmede bu konuda bir hüküm bulunsa da henüz 3. taksidin vadesi gelmeden ve davalı bankanın ilk iki taksit ile ilgili garantörden tahsil ettiği bedeli mahsup ettiği de gözetildiğinde hesabı kat yetkisinin kabul edilebilir sebep bulunmaksızın kullanmasında TMK'nun 2. maddesinde öngörülen dürüstlük kuralına uygun davranmadığının kabulü gerekir.

Mahkemece bu yönler gözetilmeden eksik inceleme ve somut olaya uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.