KÜNYE
19. Hukuk Dairesi 2016/1642 E., 2016/8809 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Mayıs 2016
- Tarihi
- 12/10/2015
- Numarası
- 2015/1224-
- İhtiyati haciz talep eden
- ...
- Karşı taraf
- ..
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki ihtiyati haciz talebinin incelenmesi sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı talebin reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde ihtiyati haciz talep eden vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
İhtiyati haciz isteyen vekili, kredi kartı kullanımından kaynaklanan alacağın tahsili amacıyla giriştiği icra takibine davalının itiraz ettiğini ileri sürerek açmış olduğu itirazın iptali davasında ihtiyati haciz isteminde bulunmuştur. Mahkemece, dosya kapsamına, mevcut delil durumuna, davanın mahiyetine ve sebebine, dava konusu edilen ihtilafın icra takibine konu edilmesine göre talebin reddine karar verilmiş, kararı ihtiyati haciz isteyen vekili temyiz etmiştir.
Davacı itirazın iptali davasında mahkemeden ihtiyati haciz isteminde bulunmuş, .. tarihli tensip tutanağında bu talebin reddine karar verilmiştir. Anayasanın duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması başlıklı 141/3. maddesi ''Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır'' hükmünü haizdir.
Somut olayda, mahkemece, ihtiyati haciz talebinin reddi kararına gerekçe olarak ihtiyati haciz şartlarının oluşmadığından ibaret tek cümlelik bir ifade kullanılmıştır.
Gerekçe sayesinde hükmün hangi maddi ve hukuki nedene dayandığı taraflarca anlaşılabileceği gibi bu şekilde hüküm Yargıtay denetimine elverişli hale geleceğinden, talebin İİK.'nin 257. maddesindeki hangi şartları taşımadığı hususunda herhangi bir açıklayıcı kanaat bildirmeyen ihtiyati haciz şartlarının oluşmadığından ibaret gerekçenin Anayasada hüküm altına alınan gerekçe kavramıyla bağdaştığı söylenemez.
O halde, mahkemece, denetime elverişli gerekçeden yoksun şekilde karar tesisi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2016/1642, K. 2016/8809, 12 Mayıs 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama