Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2016/16436 K.2018/1371

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı ile aralarında uzun yıllara dayanan ticari ilişki olduğunu, davalıya mal üretip teslim ettiğini, devam eden bu ticari ilişkinin davalı tarafından 23.02.2012 tarihinden itibaren sonlandırıldığını, üretim için verilen kalıpların geri alındığını, davalının sözleşmede öngörülen 3 aylık feshi ihbar süresine de riayet etmediğini belirterek haksız fesih nedeniyle uğranılan zarara ilişkin olarak şimdilik 150.000,00 TL.nin haksız fesih tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki satın alma sözleşmesinin kararlaştırılan sürenin sona ermesi nedeni ile kendiliğinden sona erdiğini, davalının sözleşme gereği feshi ihbar süresine uymadan haklı sebep ile sözleşmeyi feshetme hakkının bulunduğunu,sözleşme haksız olarak feshedilmediği için davacının tazminat hakkının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece,yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, davalının haklı sebebe dayanmaksızın taraflar arasındaki belirsiz süreli satın alma sözleşmesini haksız olarak fesih ettiği,davacının davalıdan sözleşmede yer alan fesih ihbar süresi olan 3 ay için haksız fesih tazminatı talep edebileceği, davacının mahrum kalınan kar talebi dışında kalan tazminat taleplerinin dayanaklarını dosyaya sunmadığı, mahrum kalınan kar tutarının ise fesih ihbar süresi olan 3 aya ilişkin olan kısmının 18.876,00 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında 17/11/2008 tarihli 1 yıl süreli sözleşme bulunmaktadır. Sözleşmenin 25/2. maddesi sözleşmenin 3 ay önceden feshi bildirilmek suretiyle sonlandırılacağı kararlaştırılmıştır. Tarafların 23/03/2012 tarihinde bir araya geldikleri ve uzayan sürede sözleşmeyi sonlandırmak iradesini ortaya koydukları anlaşılmaktadır.Davacının 01/03/2013 tarihli ihtarından da anlaşılacağı üzere uzayan süreli sözleşmenin sona ereceği 17/11/2012 tarihine kadar ilişkinin devam ettiği görülmektedir.Bu durumda sözleşmenin kendiliğinden fiilen sona erdiği anlaşıldığından davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü doğru görülmemiştir.