Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2016/16828 K.2018/1797

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, dava dışı ... Ecza Deposu ile davalı arasında yapılan kredi sözleşmesine istinaden davacının keşide ettiği avans çeklerinin teminat için davalıya verildiğini, dava dışı şirketin malları teslim etmemesi nedeniyle çeklerin bedelsiz olduğunun mahkeme kararıyla tespit edildiğini, davalı tarafından davacı aleyhine bu çeklerden bazılarına dayanılarak icra takibi yapıldığını, davacının çekler nedeniyle borçlu olmadığı halde cebri takip nedeniyle ödeme yapıldığını ileri sürerek, davacının davalıya ödediği bedelin istirdatını, kötüniyet tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının iyiniyetli meşru hamil olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, TTK'nın 689. maddesine göre, cironun rehin cirosu olabilmesi için senet üzerinde “bedeli teminattır” "bedeli rehindir” ibaresinin bulunması veya rehnetmeyi belirten diğer bir kaydı taşıması gerektiği, dava konusu çekler üzerinde böyle bir kayıt bulunmadığı, davalıya yapılan cironun temlik cirosu olarak kabul edilmesi gerektiği, ayrıca davalı bankanın kötüniyetli olduğunun ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin temyiz istemi davalı lehine hükmolunan nispi vekalet ücretinin eksik hesaplanmasına ilişkindir. Kendisini davada vekil marifetiyle temsil ettiren davalı yararına 8.771,22 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 6.070,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi yanlış ise de, bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi ve 5236 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 5236 sayılı Kanun'un 16. maddesiyle değiştirilmeden önceki 438/7. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.