Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2016/17157 K.2018/3563

Davacılar 1- ...Ltd. Şti. vek. Av. ... 2- ... vek. Av. ... ile davalılar 1- ...Ltd. Şti. vek. Av. ... 2- Müflis ...A.Ş. vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nden verilen 15.07.2015 gün, 2013/143 E.-2014/9 K. sayılı ek kararın onanmasına ilişkin Dairemizin 19.04.2016 gün, 2015/15020 E.-2016/6835 K. sayılı ilamına karşı davacı...Ltd. Şti. vekilince süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

(1) 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 39. maddesinin üçüncü fıkrasında, dairelerin veya genel kurulların başkan ve üyelerinin reddolunabileceği, ret hususundaki istemlerin, reddedilen başkan veya üye katılmaksızın ilgili daire veya genel kurullarca incelenerek kesin karara bağlanacağı, daire ve kurulların toplantılarını engelleyen toplu red istemlerinin dinlenmeyeceği düzenlenmiştir. Bu madde hükmü uyarınca toplu red isteminin dinlenemeyeceği anlaşıldığından, davacı ... Ltd. Şti. vekilinin Dairemiz üyelerine yönelik toplu red isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

(2) Her ne kadar Dairemizin 19.04.2016 gün, 2015/15020 E.-2016/6835 K. sayılı ilamı ile ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nden verilen 15.07.2015 gün, 2013/143 E.-2014/9 K. sayılı ek kararın onanmasına karar verilmiş ise de, davacı ...Ltd. Şti. vekilince onama ilamına konu ek kararın temyiz edilmediği, temyiz edilen kararın esasen mahkemenin yetkisizliği nedeni ile dava dilekçesinin HUMK.

13. maddesi gereğince, yetki yönünden reddine ilişkin kararın Dairemizin 29.01.2009 gün, 2008/5113 E.-2009/481 K. sayılı ilamı ile onanmasından sonra verilen 26.05.2009 tarihli ara karar niteliğindeki karar olduğu anlaşıldığından Dairemizin 19.04.2016 gün, 2015/15020 E.-2016/6835 K. sayılı yerel mahkemece verilen temyiz isteminin reddine dair ek kararın onanmasına ilişkin ilamı ile temyiz talebinin reddine ilişkin ...

3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nden verilen 15.07.2015 gün, 2013/143 E.-2014/9 K. sayılı ek kararın kaldırılması gerekmiştir.

(3) Yapılan temyiz incelemesinden; davacı...Ltd. Şti. vekilinin temyize konu ettiği kararın temyiz edilebilir nitelikte bir karar olmadığı anlaşıldığından temyiz talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.