KÜNYE
19. Hukuk Dairesi 2016/17613 E., 2018/2231 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Nisan 2018
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmiş, miktar itibarıyla duruşma istemi yerinde görülmeyip, dosya üzerinde inceleme yapılarak, gereği konuşulup, düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, davalı ile davacı arasında kurulan sözleşmeye istinaden davalı tarafından sipariş verilen malları davacının teslime hazır hale getirdiğini, davalı taraf malları teslim almada temerrüde düştüğünden, mahkemeden tevdi mahalli tayini talep ederek, 1.080.-TL depo ücreti ödemek zorunda kaldıklarını, sözleşmeden kaynaklanan 5.899,75.-TL alacağın ve depo bedeli olarak ödenen 1.080.-TL’nin 21/03/2013 temerrüt tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının sipariş verilen malları 13 gün geç teslim etmeye kalktığını, davalının geç ifayı kabul etmeyerek, ürünü başka bir tedarikçiden temin ettiğini, davalının 04/03/2013 tarihinde elektronik posta yolu ile siparişi iptal ettiğini bildirmesine rağmen davacının malı zorla teslim etmeye çalıştığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, taraflar arasındaki ödemeye ilişkin konunun anlaşma yoluyla sona ermediği, geçerli olduğu, 04/03/2013 tarihli banka ödeme dekontuna göre, davalı tarafın davacıya 3.591,25.-TL ödeme yaptığı, dekont üzerinde herhangi bir açıklama bulunmadığı, ödemenin 24/12/2012 tarihli sözleşmeye istinaden davacıya yapıldığı anlaşılmadığından davacı alacağının 6.979,75 TL olduğu, ispat yükü ve ispat külfeti üzerinde olan davacının davasını ispatladığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2016/17613, K. 2018/2231, 19 Nisan 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama