KÜNYE
19. Hukuk Dairesi 2016/18334 E., 2018/2894 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Mayıs 2018
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
...... Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan bireysel bankacılık hizmetleri sözleşmesi uyarınca davalıya kredi kullandırıldığını, borcun zamanında ödenmemesi üzerine davalı aleyhine başlatılan icra takibine davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalıya usulüne uygun dava dilekçesi ve ekleri tebliğ edildiği halde davalı davaya cevap vermediği gibi yargılamaya da katılmamıştır.
Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, takip tarihi itibariyle 532.70 TL asıl alacak, 1.559,39 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 2.170,06 TL alacak bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, icra inkar tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Uyuşmazlık davacı bankanın davalı ile imzaladığı bireysel bankacılık hizmet sözleşmesi gereğince kullandırılan kredi alacağından kaynaklanmaktadır. Şu halde mahkemece yapılacak ilk iş, eldeki davada davalının kullandığı kredinin tüketici kredisi veya ticari kredi olup olmadığına dair kredinin mahiyetini belirlemek olmalıdır. Kullanılan kredinin ticari kredi olduğunun anlaşılması halinde ise ticaret mahkemesinin görevli olması nedeniyle görevsizlik kararı verilmelidir. Görev kuralı kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmelidir. Açıklanan bu yön gözetilmeden davalıya kullandırılan kredinin tüketici kredisi olduğu kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2016/18334, K. 2018/2894, 22 Mayıs 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama