Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2016/19002 K.2018/4286

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalının dava dışı bankadan kullandığı krediden dolayı kefil olarak sorumlu olduğunu, davacının borç nedeniyle kefil sıfatıyla ödeme yaptığını, kredi borçlusu davalıdan ödenen bedelin faiziyle birlikte rücuen tahsili için davalı aleyhine takip yapıldığını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini ve icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava emiştir.

Davalı vekili, zaman aşımı defi ileri sürmüş, davacının kredi kefili olarak usulünce ödeme yapmadığını savunarak, davanın reddini ve kötüniyet tazminatının davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davacının davalının kullandığı krediden kefil olarak sorumlu olduğu, bu nedenle bankaya ödeme yaptığı, kefil olarak ödediği bedeli davalıdan isteyebileceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, itirazın kabul edilen kısım yönünden iptaline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde itirazın iptalini talep etmiş, harca esas değer olarak 30.663,39 TL belirtmiş ancak harcı 14.370,37 TL üzerinden yatırmış, yargılama sırasında da talep sonucunun bir kısmından feragat ettiğini beyan etmiştir. Mahkemece öncelikle HMK'nun 31. madde uyarınca davacı vekilinin dava dilekçesindeki talep sonucunun açıklattırılması, buna göre eksik harcın tamamlatılması gerekir.

Davacı vekilince asgari olarak dava dilekçesinde belirtmiş olduğu harca esas değer esas alınarak tamamlattırılmadan feragat yolu ile eksik harcın yatırılmasından imtina edilemez. Ayrıca Anayasanın 141,III hükmüne göre, “Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.” HMK'nun 297. maddesinde de mahkeme kararının içeriğinde bulunması gereken öğeler açıklanmıştır.

Gerekçe, kararın denetiminin yapılabilmesi ve tarafların kararın doğruluğu veya yanlışlığı konusunda fikir sahibi olmasını sağlayarak kanun yollarına başvurma konusundaki tutumlarının belirlenebilmesi açısından önemli bir işlev görür. Bu Anayasal ve yasal zorunluluklara rağmen, mahkemece verilen kararda HMK’nun 297. maddesine aykırı davranılarak kararın gerekçesiz olarak yazılması usul ve yasaya aykırıdır.

Bununla birlikte hüküm fıkrasında “takip tarihi itibariyle alacak miktarının 11.465,50 TL asıl alacak, 6.633,45 TL işlemiş faiz (asıl alacağın 7.990,00 TL'lik kısmı için) olarak tespitine” denilmek suretiyle asıl alacak miktarı konusunda infazda tereddüt uyandıracak şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.