Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2016/19077 K.2017/4651

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine senede dayalı takip başlattığını, takibe konu senetteki imzanın müvekkiline ait olmadığını belirterek müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve Savcılık soruşturmasında alınan Adli Tıp Kurumu raporuna göre, takibe konu senetteki imzanın davacının eli ürünü olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının takip dosyasında davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hükmün davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Diremizin 17.05.2012 tarihli 2012/4822 E. 2012/8420 K. Sayılı ilamı ile "Davalı vekili, dosyada bulunan 18.06.2009 tarihli dilekçesinde, davacının evlenme kütüğündeki imzasının da alınacak bilirkişi raporunda incelenmesi talebinde bulunmuştur, Bu durumda mahkemece,

söz konusu evlenme kütüğündeki imza da mukayese edilmek suretiyle bilirkişi kurulundan rapor alınarak varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, davacı vekili verilen süreye rağmen bono aslını dosyaya ibraz etmemiş, bu yöndeki delilinden vazgeçmiş sayılarak bu itibarla davanın ispatlanamadığı" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava imza inkarına dayalı menfi tespit davasıdır. İmza keşideci tarafından inkar edildiğinden imzanın keşideciye ait olduğunun ispatı alacaklı tarafa aittir. Bu durumda takip alacaklısı ...'ten bono aslı istenerek bonodaki imzanın davacıya ait olup olmadığı yönünden bilirkişi incelemesi yapılması gerekirken ispat külfetinin tayininde hataya düşülerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.