Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2016/19517 K.2018/4409

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacı ile davalı arasında iskontolu olarak petrol alımına ilişkin anlaşma sağlandığını, anlaşma uyarınca araçlara taşıt kimlik üniteleri takıldığını, davalının iskonto oranını anlaşmaya aykırı olarak tek taraflı düşürmesi üzerine anlaşmanın davalı ile görüşülerek sona erdirildiğini, davalının cihazların iadesini istemesi üzerine cihazların çalışır halde davacı şirket çalışanı tarafından davalı şirkete götürüldüğünü ancak davalının kabul etmediğini, bunun üzerine 9.9.2015 tarihinde kargo ile gönderildiğini,

davalının 8.9.2015 tarihli sözleşme taahhüt bedeli ve cihaz bedeli konulu faturayı tanzim ederek e fatura ile gönderdiğini, faturayı kabul etmediklerini aynı gün e posta ile bildirdiklerini, cihazların da davalı da olduğunu, davalıya ödemelerin ... hesabından blokeli tahsilat sistemi ile yapıldığını, bu sistemin sona ermesi için de davalının onay vermesi gerektiğini, bu nedenle kabul etmedikleri faturanında davalıya ödeneceğini,

davalıya sözleşme taahhüt borçları olmadığı gibi cihazları da iade ettiklerini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla davacının davalıya fatura nedeniyle borçlu olmadığının tespitine ve davacı şirketin hesabı üzerindeki davalı şirket blokesine tedbir konulmasına, davalıya ödeme yapılmamasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile davalı arasında imzalanan sözleşmenin davacının başka bir firma ile çalışmak istemesi nedeniyle süresinden önce feshedildiğini, davalının taşıt kimlik ünitesini süresinde iade etmediğini, sözleşmenin 16.maddesine göre her bir taşıt kimlik ünitesi için davalının cezai şart talep etme hakkı olduğunu, faturanın tanziminden iki gün sonra cihazların teslim edilmesinin davacının sorumluluğunu kaldırmayacağını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, sözleşmenin davacı tarafından süresinden önce feshedilmesi üzerine davalının taşıt kimlik ünitelerinin iadesini davacıdan talep ettiği, ancak davalının iadeye ilişkin bir süre vermediği, davacı tarafından taşıt kimlik ünitelerinin teslim edildiğinin davalının da kabulünde olduğu, bu durumda taşıt kimlik ünitelerinin iade edilmemesi nedeniyle düzenlenen faturanın dayanaksız kaldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile sözleşme taahhüt ve cihaz bedeli konulu fatura nedeniyle davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ile aralarında düzenlenen 11.03.2013 tarihli Automatic Sistem Müşteri Sözleşmesinin feshedildiğini, davalının fesih üzerine 08.09.2015 tarihli 6.029,63 TL bedelli e-faturayı kestiğini, sözleşme taahhüt bedeli ve cihazları da iade etmiş olduğunu, bu nedenle borcu bulunmadığını ileri sürmüştür.

Davalı ise sözleşmenin feshinin haksız olduğunu, cihazların faturanın düzenlendiği tarihten sonra iade edildiğini belirterek iadenin süresinde olmadığını beyan etmiş, ayrıca sözleşmenin haksız feshi nedeniyle cezai şart taleplerinin yerinde olduğunu ileri sürmüştür. Taraflar arasındaki sözleşmenin 16.maddesinde haksız fesih nedeni ile cezai şart talep edilebileceği belirtilmiştir.

Mahkemece taşıt kimlik ünitelerinin iade edilmiş olması nedeniyle davalının cihaz bedeli isteyemeyeceği yönündeki kabulü yerinde ise de; mahkemece sözleşmenin davacı tarafından haksız olarak feshedilip feshedilmediği tartışılmaksızın sonuca göre sözleşmenin 16. maddesi uyarınca davalının cezai şart isteminin yerinde olup olmadığı hususu incelenmemiş, bu konudaki deliller değerlendirilmemiştir. Bu nedenle mahkemece verilen hüküm doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.