KÜNYE
19. Hukuk Dairesi 2016/19837 E., 2018/5460 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Kasım 2018
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili,davacının davalıya 10.000,00 TL borcu olduğunu, borca ilişkin davalı tarafından getirilen 15/02/2012 keşide, 15/02/2013 ödeme tarihli bononun rakam kısmına davacının 10.000,00 TL yazarak imzalayıp davalıya verdiğini, davalının tahrifatı sonucu senetteki 1 rakamının 2 yapılarak ve bir '0' eklenerek ve senedin yazı ile bedel yazılacak kısmına "iki yüz bin" yazmak suretiyle bono bedelinin 200.000,00 TL yapıldığını ve senedin davalı tarafından ...İcra Müdürlüğünün 2013/2129 sayılı icra dosyası ile işleme konulduğunu,davacının hakkında başlatılan icra takibinden itiraz süresi geçtikten sonra haberdar olduğunu belirterek,
takibe konu senet sebebiyle sadece 10.000,00 TL borcu olması sebebiyle senetteki tahrifat dolayısıyla oluşan fark miktarı olan 190.000,00 TL borcunun bulunmadığının tespiti ile davalı aleyhine %20' den aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, duruşmadaki beyanında davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava konusu 15/02/2012 keşide, 15/02/2013 ödeme tarihli bononun 100.000,00 TL olarak doldurularak davalıya verildiği, davalının senette tahrifat yaparak rakam "100" olan kısmı farklı mürekkepli kalem ile "200" olarak doldurduğunun bilirkişi raporuyla da sabit olduğu, dolayısıyla davacının davalıya 100.000,00 TL borçlu olduğu ve aksinin taraflarca ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2016/19837, K. 2018/5460, 5 Kasım 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama