Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2016/3831 K.2016/12986

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili Av....'in geldiği, karşı taraftan kimsenin gelmediği görülmüş olmakla, onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı banka tarafından müvekkili hakkında ihtiyati haciz kararı alınarak icra takibi yapıldığını, icra takibine dayanak kredi sözleşmesinde müvekkilinin ne borçlu ne de kefil sıfatı ile bir imzasının bulunmadığını, icra dosyasını incelediğinde müvekkili tarafından eş muvafakatnamesi adı adında bir belgenin imzalanmış olduğunu gördüğünü, bu belgenin müvekkilini kefil ya da asıl borçlu gibi sorumluluk altına sokan bir belge olmadığı gibi bu belgedeki imzanın da müvekkiline ait olmadığını ileri sürerek müvekkilinin davalıya borçlu olmadığına karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

Davalı vekili, dava dışı borçlu ...'nin müvekkili bankadan kullanmış olduğu kredi borcunun ödenmemesi üzerine dava dışı borçlu şirket ve kefil ... hakkında ihtiyati haciz kararı alınması esnasında zuhulen davalının kefil olduğu düşüncesiyle davacı hakkında da ihtiyati haciz isteminde bulunulduğunu ve davacı hakkında da icra takibine geçildiğini, davacının ihtiyati haciz kararını öğrendikten sonra daha ödeme emri tebliğ edilmeden itiraz ederek icra takibini durdurduğunu, bu nedenle davacının menfi tespit davası açmasında hukuki yararı bulunmadığını, davacı hakkındaki ihtiyati haciz talebinden de vazgeçildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 18/01/2012 tarih 2011/19-622 E 2012/9 K sayılı ilama göre aleyhindeki icra takibi durmuş dahi olsa borçlunun menfi tespit davası açmakta hukuki yararının bulunduğu ve davacının takibe dayanak teşkil eden kredi sözleşmesinde imzası bulunmadığından davanın kabulü ile davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, davalı alacaklı bankanın takip konusu kredi sözleşmesinde davacının imzası bulunmadığı halde basiretli bir tacir gibi davranmayarak davacı hakkında takibe geçtiği,

bir güven kurumu olan davalı bankanın gerekli dikkat ve özeni göstermesi gerekirken borçlunun imzasının bulunup bulunmadığını tespit ve değerlendirme imkânı olduğu halde bu işlemi yapmamış olması bankanın kötüniyetli olduğunu gösterdiği gerekçesiyle İİK.'nun 72. maddesi uyarınca %20 oranında kötüniyet tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.