Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2016/4049 K.2016/15228

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkil şirket ile davalı arasında protokol yapıldığını, davalının alt kiraya verme yetkisi olduğunu ve kiraya verdiğini, protokolda anılı taşınmazın üzerinde inşa edilecek akaryakıt istasyonunun 27 yıl süreyle müvekkili şirkete kiralanması,

tapuya şerhi ve bayiilik sözleşmesinin kurulması hususunda anlaşma düzenlendiğini, 27 yıllık kira bedeli olarak 34.466 TL olarak davalıya 17/02/2005 tarihinde ödendiğini, daha sonra istasyon için gereken ekipmanlar ariyet ile temin edildiğini, müvekkilinin istasyon otomasyon sistemini 27/06/2007 tarihinde kurduğunu, ancak Rekabet Kurulu'nun 05/03/2009 tarihli kararı ile bayilik sözleşmesi ile bağlantılı olarak yapılan intifa ve benzer etkiye sahip ekipman,

kredi ve kira gibi ayni ve şahsi hakları içeren sözleşmelerin 18/09/2010 tarihinde ortadan kalkacağına ilişkin karar gereği taraflar arasında 18/09/2010 tarihinde yeni bir 5 yıllık bayilik sözleşmesi imzalandığını, davalının istasyonu başkasına devretmesi ve EPDK'nın lisansı 23/08/2011 tarihinde iptal etmesi sebebiyle bu tarihten sonraki kira sebebi nedeniyle karşı tarafın sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek, KDV dahil 30.182,04 TL iadesinin gerektiğini, bakiye kira 20.369,44 USD ile diğer toplam 2.455,09 TL tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı talebinin zamanaşımına uğradığını, kira şerhi tarihinin 25/01/2005 tarihi olduğunu ve 25/01/2010 tarihi itibariyle hükümsüz kaldığını, davacı talebinin TL cinsi olması varsa temerrüt faizi olmayacağını, dava tarihi itibariyle istenebileceğini, demonte için ayrıca ücret talep edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının kusuru nedeniyle ifanın imkansız hale geldiği, davacının defterinin kesin delil niteliğinde olduğu, bilirkişi incelemesi yaptırıldığı, otomasyon sisteminin bakım masrafları yönünden taraflar arasında sözleşme uyarınca davalı yanın sorumluluğunun bulunduğu, ariyet sözleşmesine ilişkin masrafların davalıya ait olduğu, davalı yanın faturaya süresinde itiraz etmediğinden içeriği kabul etmiş sayılacağı, temerrüd oluşmadığında faize dava tarihinden itibaren hükmedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü yönünde karar verilmiş, hüküm davacı vekilince süresinde temyiz edilmiştir.