Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2016/4206 K.2016/13263

vek. Av. ...

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalı vek. Av. ...'ün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, davalı ile müvekkili şirkete ait madeni yağlar, sentetik yağlar, greslar ve diğer ürünlerin kullanılması ve satılması konusunda 01/01/2009 tarihli bayilik sözleşmesi imzalandığını, davalının anlaşmaya aykırı olarak başka marka ürünler sattığı gibi taahhüt etmiş olduğu miktarda ürün alımı da yapmadığını ileri sürerek, müvekkilinin uğradığı kar mahrumiyeti alacağının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline ait serviste Sulh Hukuk Mahkemesi kanalı ile yaptırılan tespitte müvekkiline ait servisin 2. katında başka markalara ait madeni yağ bulunmasının bu yağların serviste kullanıldığı ve müvekkilinin sözleşmeyi ihlal ettiği anlamına gelmeyeceği, Rekabet Kurumu'nun 2005/4 sayılı Tebliği'nin 3. maddesi uyarınca rakip malları satmama yükümlülüğünün bir önceki yıl toplam alımlarının %30'u ile sınırlandırıldığını, buna göre müvekkilinin 2005/4 sayılı Motorlu Taşıtlar Sektöründe Dikey Anlaşmalar ve Grup Muafiyeti Tebliğine göre %70 oranında başka marka ürün satmasının mümkün olduğunu,

ayrıca müvekkilinin müteaddit kereler yağ alımı için yaptığı başvuruların davacı tarafça karşılanmadığını, davacının talep ettiği faiz oranının da hukuka aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, taraflar arasındaki 5 yıl süreli bayilik sözleşmesi uyarınca davalının her yıl asgari 11 ton alım taahhüdü olması nedeniyle toplam 55 ton ürün alması gerektiği, davalı defterlerine göre davalının davacıdan aldığı ürün toplamının 2,248 ton olduğu, buna göre ödenmesi gereken cezai şart tutarının 79.128 USD olduğu, davacının daha azını talep ettiği ve talebiyle bağlı olduğu, cezai şart miktarının davalı şirketin esas sermayesinin 2/3'ünün kaybına sebebiyet vermediğinden tenkis yapılamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne 76.794 USD'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili vekili tarafından temyiz edilmiştir.