Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2016/4530 K.2016/10517

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalılardan .... ile 26.08.2010 tarihli 5 yıl süreli bayilik sözleşmesi akdedildiğini, bayilik sözleşmesi kapsamında yapılan 11.09.2010 tarihli protokolün 4. maddesi uyarınca istasyon arazisi üzerine ... lehine 18.09.2015 tarihine kadar geçerli olmak üzere intifa hakkı tesis etmeyi taahhüt ettiğini, buna mukabil ... tarafından protokolün 6. maddesi ile davalı şirkete her sözleşme yılı için 36.000 USD olmak üzere toplam 180.000 USD+KDV peşin satış destek primi ödemeyi üstlendiğini,

bu çerçevede taraflar arasındaki anlaşmaya konu akaryakıt istasyonunun üzerinde bulunduğu taşınmazın tapu kaydı üzerinde 18.09.2015 tarihine kadar süreli olarak intifa hakkı tesis edildiğini, diğer davalıların imzalamış oldukları taahhütnameler ile davalı şirketin ....'ya olan borçlarının 200.000 USD'ye kadar olan kısmına kefil olduklarını, ....'nun sözleşmeler gereği edimi üstlendiği 180.000 USD + KDV olmak üzere 212.400 USD peşin satış destek primini davalı şirket tarafından düzenlenen 300.121,50 TL bedelli fatura mukabilinde ödediğini ve bir kısım sabit yatırımlar yapıldığını,

ancak davalı şirketin istasyonu bir süre çalıştırdıktan sonra ticareti terk ederek faaliyetini tatil ettiği,davalı şirket tarafından 23.11.2012 tarihli ihtarla taraflar arasındaki tüm sözleşmelerin feshedildiğinin bildirildiği, bu arada davalı şirketin taraflar arasındaki otomasyon sistemi, servis, bakım, Automatic ve lojistik kart satış sözleşmesi hükümlerine aykırı olarak istasyondaki otomasyon sisteminin bakım ve onarım giderlerini ödemediğini, borçlarını ödemeyen, ticareti terk ederek faaliyetine son veren davalı şirketin sözleşmeleri feshetmesinin haksız olduğunu,

müvekkili lehine tesis edilen intifa hakkının 27.02.2013 tarihinde terkin edildiğini, davalı şirketin sahip olduğu lisansın da EPDK tarafından 05.03.2013 tarihinde sona erdirilip durumun müvekkili şirkete 06.03.2013 tarihli yazı ile bildirildiğini, taraflar arasındaki sözleşmelerin süresinden önce haksız feshi nedeni ile 188.642,86 TL alacaklı olduğunu belirterek, bu miktarın ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinden ....'ın inşaat sektöründe ticaret yaparken 2003 yılında davaya konu istasyonu satın aldığını, ....

Ortağı olarak işleticiliğini yaptığını, davacının yeni sözleşme imzaladığı bayisine hiç yatırım yapmadığını, .... otoyolu inşaası nedeni ile istasyonun zeminden 1 metre aşağıda kaldığından müvekkilinin işlerinin aksadığını, zemin dolgusu için çok büyük masraf yapıldığını, ancak davacı ....'ın bölgenin sancılı durumuna rağmen müvekkili bayisinin mafhına seyirci kaldığını, müvekkili şirketin ticareti terketmek zorunda kaldığını, sadakat priminin hatalı talep edildiğini, faizin dava tarihinden itibaren yürütülmesi gerektiğini, davacının müvekkili tarafından tanzim edilen faturayı gider göstermek suretiyle vergiden avantaj sağladığını savunarak,

davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının taraflar arasındaki sözleşmeyi haklı nedenle feshettiğini kanıtlayamadığı, davacı tarafından davalı şirkete peşin satış destek primi adı altında ödenen miktarın sözleşmenin işlememiş süresine tekabül eden kısmının 167.574,16 TL olduğunun bilirkişi raporu ile tespit edildiği, sabit yatırım yapıldığı ispat edilemediğinden bu fatura ile ilgili talebin yerinde görülmediği, davalı tarafından otomasyon bakım ve onarım giderlerine ilişkin faturalardan 6 adedinin davalı defterlerinde kayıtlı olduğu, diğer 3 faturanın davalı tarafından davacıya iade edilmediği,

toplam 5.381,98 TL'nin ödendiği konusunda davalı tarafından dosyaya delil sunulmadığı ve davacının taleplerinin davalıların kefalet limitinden az olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, 172.956,14 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Davacı tarafın talebinde 9 adet faturaya dayalı otomasyon sistemi ve bakım bedeli istemi yer almaktadır. 6 adet faturanın davalı şirket ticari defterlerinde kaydı bulunmaktadır. 3 adet fatura yönünden ise ispat yükü davacıda olup, fatura konusu hizmetin yerine getirildiğini ispatlamak zorundadır. Bu sebeplerle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.