Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2016/5156 K.2016/9212

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün taraflarca süresinde temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacılar, dava dışı ....Şti. ile dava dışı banka arasında yapılan ticari kredi sözleşmesini müvekkillerinin ve diğer davalıların müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak imzaladıklarını, müvekkillerinin kredi borcunu ödeyip rücuen davalılardan tahsil edebilmek için yaptığı icra takibinin davalıların haksız itirazı nedeniyle durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., dava dışı şirketi adına dava dışı bankadan ticari kredi kullandığını, ilk kullanmış olduğu 5000 TL’lik krediyi ödediğini, ancak 10.000 TL’lik diğer kredi borcunu ise iflas ettiğinden dolayı ödeyemediğini, kullanmış olduğu kredilerden dolayı takip yapıldığını, takip konusu borcun davacı kefiller tarafından ödendiğini, davacı kefillerin ödemelerine karşılık fatura karşılığı betonist madeni gönderdiğini, borcunu davacı kefillere fazlasıyla ödediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., borcun mal karşılığı fazlasıyla ödendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalıların rücuen kendilerinden talep edilen kredi borcunu mal karşılığında ödediklerini ispatlayamadıkları gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin 2010/14948 Esas, 2011/9556 Karar sayılı, 06.07.2011 tarihli bozma ilamında davacının itirazın iptalini istediği 35.000 TL üzerinden harcı ikmal etmesi gerektiği belirtilerek hüküm bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yargılamaya devam edilmiş, davalıların kendilerinden davacıların talep ettiği kredi borçlarını ödediklerini yazılı delille ispatlayamadıkları gerekçesiyle davanın kabulüne, davalıların 35.000 TL asıl alacağa itirazlarının iptaline, bu miktara takip tarihinden itibaren % 25 oranında faiz işletilerek takibin devamına, % 40 tazminata karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemiz'in 2012/8174 E.,2012/14224 K. sayılı ve 03.10.2012 tarihli ilamı ile de “ Davacılar ... ve ... kredi sözleşmesinin müteselsil kefili olup alacaklıya ödedikleri meblağın tamamı için asıl borçluya, sorumlulukları oranlarına göre diğer müteselsil kefillere müracaat edebilirler. Müteselsil kefil olan davacılar tarafından dava dışı asıl alacaklı bankaya 35.000 TL. ödendiğine göre davalı iki müteselsil kefile ödediklerinin yarısı için rücu edebilirler. Mahkemece bu yön gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken davalıları takip konusu alacağın tamamından sorumlu tutacak şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesi ile hüküm bozulmuştur.

Mahkemece bozma hususunda karar verilmeden yapılan yargılama sonunda Yargıtay 19. Hukuk dairesi'nin 2012/8174 esas 2012/14224 karar sayılı bozma ilamında değinildiği üzere davacılar ... ve ... kredi sözleşmesinin müteselsil kefili alacaklıya ödedikleri 35.000 tl için davalı iki müteselsil kefile ödediklerinin yarısı için rücu edebilecekleri gerekçesi ile davanın kabulü ile : davalıların ...

İcra Müdürlüğü'nün 2009/40 esas sayılı icra takip dosyasına borçlarından dolayı yapmış oldukları itirazın davacılar tarafından davalı iki müteselsil kefile ödediklerinin yarısı olan 11.360,67 tl kısmının iptaline, ....

İcra müdürlüğü'nün 2009/40 esas sayılı icra takip dosyası ile başlatılan icra takibinin 11.360,67 tl lik kısmı için devamına, İİK 67/2 maddesine göre tarafların durumuna ve dava dilekçesinde talep edilen kısım üzerinden hesap edilen 4.400,00 TL icra inkar tazminatının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Mahkemece verilen 14/02/2012 tarihli karar Dairemiz'in 03.10.2012 tarihli, 2012/8174 E. 2012/14224 K.sayılı ilamı ile bozulmuştur.Bozma sonrası yapılan yargılama sırasında bozma ilamına uyup uymama yönünde bir ara karar oluşturulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.