Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2016/6561 K.2017/1085

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin asıl ve birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Asıl ve birleşen dava, kan ve kan ürünleri tedariki sözleşmesinden kaynaklanan alacakların tahsili amacıyla başlatılan icra takiplerine vaki itirazlara ilişkindir.

Davalı birleşen davalı vekili, asıl ve birleşen davaların reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusunun TTK'nun 4. maddesinde sayılan işlerden olmadığı gibi davacının dernek olması nedeniyle amacını gerçekleştirmek amacıyla yaptığı sözleşmeden dolayı tacir olarak kabul edilemeyeceği, taraflar arasındaki sözleşmenin kan ürünleri satımı sözleşmesi olduğu ve TTK. da düzenlenen sözleşmelerden olmadığı , her iki tarafın tacir sıfatının bulunmadığı gibi ihtilaf konusu faturanın dayanağını oluşturan satın alma sözleşmesinin de Borçlar Kanununda düzenlenmiş olması nedeniyle ortada nispi ya da mutlak ticari dava bulunmadığı gerekçeleriyle görevsizlik kararı verilmiş, kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

TTK’nun m.16/1 hükmüne göre, “Ticaret şirketleriyle, amacına varmak için ticari bir işletme işleten vakıflar, dernekler ve kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümlerine göre yönetilmek veya ticari şekilde işletilmek üzere Devlet, il özel idaresi, belediye ve köy ile diğer kamu tüzel kişileri tarafından kurulan kurum ve kuruluşlar da tacir sayılırlar.” Somut olayda davacı ...’nin kan ve kan kompenentlerini satarak uyuşmazlığa konu sözleşme bakımından ticari bir amaç güttüğü ve ticari işletme işlettiği açık olup, TTK’nun anılan hükmü uyarınca hakkında tacirlere ilişkin hükümler uygulanır.

Dolayısıyla tarafların tacir olması veya tacir olmasa dahi kanundan dolayı tacir sayılması ve işin her iki tarafın ticari işletmesi ile ilgili bulunması nedeniyle söz konusu davanın TTK’nun 4’üncü maddesinin 1’inci fıkrasına göre ticari dava olarak kabulü gerekir.

TTK’nun 5’inci maddesinin 1’inci fıkrasına göre ticari davalara ticaret mahkemeleri tarafından bakılacağı gözetilerek işin esasının incelenmesi gerekirken, davanın asliye hukuk mahkemesinde görülmesi gerektiği belirtilerek yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.