Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2016/8827 K.2017/5542

Davacı (karşı taraf) ...Tic. A.Ş. vek. Av. ... ile davalı ( ihtiyati haciz talep eden) ... vek.Av.... arasında görülen dava hakkında ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nden verilen 24/12/2014 gün ve 2011/92-2014/506 E.-K. sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 07/10/2015 gün ve 2015/3114- 2015/12206 K. sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna, bozma ilamından sonra davalı vekili tarafından talep edilen ihtiyati haciz ve ihtiyati tedbir isteklerinin reddine yönelik ek kararlara karşı temyiz yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

1-Davalı vekilinin ihtiyati tedbir isteğinin reddine yönelik ek kararının temyiz talebinin incelendiğinde, ilk derece mahkemelerince verilen ihtiyati tedbir taleplerinin reddi veya bu taleplerin kabulü halinde verilen kararların Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar istinaf yolu yerine temyiz yoluyla incelenip incelenemeyeceği konusunda, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Hukuk Genel Kurulunca yapılan görüşmeler sonucunda 21.02.2014 tarihli üçünçü oturumda Esas 2013/1, Karar 2014/1 sayısıyla temyiz yolunun kapalı olduğuna oyçokluğuyla karar verilmiştir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararları gerekçeleriyle yol gösterici, sonuçlarıyla bağlayıcıdır.

Bu nedenle davalı vekilinin Yerel Mahkemenin tedbir talebinin reddi kararına karşı temyiz isteminin, temyiz yolunun kapalı olması nedeniyle reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin ihtiyati haciz isteğinin reddine yönelik ek kararın temyizi isteği incelendiğinde, dosyadaki yazılara ek kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, ihtiyati haciz talebi reddedilen davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan ihtiyati haciz isteğinin reddine yönelik ek kararın onanması gerekmiştir.

3-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.