Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2016/8981 K.2017/2833

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, aleyhine davalı tarafından çeke dayalı olarak takip başlatıldığını, daha sonra Başkanlığı'nın müvekkil belediyeye devredildiğini, takibe konu çekin yetkili kişi tarafından imzalanmadığını, bu nedenle borç doğmayacağını ileri sürerek borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu çekin yetkili kişi tarafından imzalandığını, çekin karşılıksız çıkması nedeniyle savcılığa şikayette bulunulduğunu, savcılık dosyasında belediye başkanı ve muhasebecisinin beyanlarının alındığını, çeki imzaladığını kabul ettiklerini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, çekin tanzim edildiği tarihte çek hesabı açılan ediyesinin yetkilisi olan Belediye çek keşide etme yetkisinin kendisinde ve muhasebeci e olduğunu kabul ettiği, çek altındaki imzanın da ye ait olduğunu ifade ettiği, banka tarafından verilen cevapta çek tanzim etmeye yetkili olan kişiler arasında olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalı vekili temyizine gelince, mahkemece reddine karar verilen dava konusu miktar üzerinden karar tarihinde yürülükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca davalı lehine nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken eksik vekalet ücreti takdir edilmesi doğru görülmemiş ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi ve 5236 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nun 5236 sayılı Kanunun 16. maddesiyle değiştirilmeden önceki 438/7 maddesi gereğince mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.