Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2016/9292 K.2018/3754

.......

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen alacak davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün asıl ve birleşen davalılar vekilince duruşmasız, asıl ve birleşen davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. 18/01/2016 günü davacı vekil.......ile davalılar vekili Av. ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçelerinin süresinde oldukları anlaşıldıktan, 28/01/2016 günlü geri çevirme kararından sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Asıl ve birleşen davada davacı vekili, davacı ile davalı şirket arasında 10.04.2003 tarihinde 5 yıl süreli akaryakıt sözleşmesi imzalandığını, davalı ...'ın sözleşmeyi garantör olarak imzaladığını, akabinde davacı ile davalı şirket arasında 11.04.2008 tarihinde 5 yıl süreli akaryakıt sözleşmesi imzalandığını, davalı ...'ın sözleşmeyi garantör olarak imzaladığını, davalı ... tarafından 03.04.2003 tarihinde 15 yıl süreli taşınmazı üzerinde intifa tesis edildiğini, intifa hakkı bedeli ve hizmet bedelinin davalılara ödendiğini, intifa hakkının Rekabet Kurulu kararıyla 18.09.2010 tarihinde sona erdiğini,

davalının satış taahhütnamesinde belirlenen taahhütlerini yerine getirmediğini, davacıyı elde edeceği kardan mahrum bıraktığını ileri sürerek 117.475,45 TL hizmet bedelinin ve 10.000 USD cezai şart alacağının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalılar vekili, davacı ile davalı şirket arasında imzalanan 11.04.2008 tarihli bayilik sözleşmesinin Rekabet Kurulu kararıyla 18.09.2010 tarihinde sona erdiğini, sözleşmenin sona ermesinde davalı şirketin kusuru olmadığını, sona ermiş sözleşmeden dolayı kar mahrumiyeti talep edilemeyeceğini, davalı şirkete intifa bedeli olarak hiçbir bedel ödenmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, taraflar arasında imzalanan 10.04.2003 tarihli sözleşmenin 10.04.2008 tarihinde son bulduğu, davacı tarafça ödenen hizmet bedelinin karşılığı ve amacı gerçekleşmiş olmakla davacının son bulmuş bir sözleşmeye dayanarak hizmet bedelinin intifa sözleşmesi ile bağlantı kurarak bakiye kalan kısmını ve güncellenmiş değerini talep edemeyeceği, davacının davalıdan dava tarihine kadar yaklaşık 8 yıl davalı tarafça satış taahhüdü ihlal edilmesine rağmen cezai şart talep etmediği,

davacının sadece 11.04.2008 tarihli sözleşme uyarınca ve 12.04.2010-18.09.2010 tarihleri arasındaki satış taahhüdü ihlali nedeniyle oluşan cezai şartın talep edilebileceği, davalı ...'ın garantörlüğünün 10.04.2003 tarihli sözleşmeye ilişkin olduğu gerekçesiyle asıl davada hizmet bedeli yönünden açılan davanın reddine, cezai şart yönünden açılan davanın kabulüne 10.000 USD'nin 3095 sayılı Yasanın 4a maddesi uyarınca Devlet bankalarının 1 yıl vadeli USD hesabına uyguladıkları faizi ile birlikte davalı şirket ve davalı ...'dan tahsiline, hizmet bedeline ilişkin birleşen davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

.....