Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2017/2662 K.2019/970

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın davalı ... Hastanesi ... bakımından kısmen kabulüne, davalı SGK Başkanlığı bakımından husumet nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı ... ... Hastanesi Dr. ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkillerinin annesi ..., kardeşi ... ve yengesi...'ın elektrik çarpması sonucu ağır yaralandıklarını, aynı gün durumu kritik olan hastaları için yer arayan ailenin ... Hastanesine başvurduğunu, hastaları kabul eden davalı hastanenin SSK ve Emekli sandığı ile anlaşmalarının olduğunu ve ... ve ...'ı sevkli olarak, ...'ı sevksiz olarak yoğun bakım ünitesine yatırdıklarını, İstanbul ...

Hastanesi yetkilileri hastaları kabul etmeden önce hastaların yakınlarından birisinin senet imzalamak zorunda olduğunu aksi halde hastaları kabul etmeyeceklerini söylediklerini, ...’ın boş olan üç adet senedi imzalamak mecburiyetinde kaldığını, senetlerin imzalandığında tamamen boş olduğunu, toplamda davalıya 19.527,00 TL ödeme yaptığını, davalının hukuken geçerli olmayan senetlerle takibe geçtiğini ileri sürerek davacının borçlu olmadığının tespitine ve boş olarak imzalatılan senetlerin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... ... Hastanesi-Dr. ... vekili, kayıtsız ve şartsız bir borç taahhüdünde bulunulmuş olması ve kambiyo senetlerinin mücerretliği ilkesi gereğince işbu dava ile ortaya atılan iddiaların dikkate alınmaması gerektiğini ileri sürerek davanın reddine, haksız ve kötü niyetli davacı borçlu tarafın %40 tan aşağı olmayacak surette icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı SGK vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı tarafından verilen hizmetlerin karşılığında olması gereken toplam fatura tutarının 6.527,40 TL olarak hesaplandığı, davacı talebinin 33.000,00 TL olması dikkate alınarak davacının 26.472,60 TL tutarında davalı hastaneye borçlu olmadığı, davacının davasının bu şekilde davalı hastane yönünden ispatlandığı gerekçesiyle davacının davalı ...

Hastanesi - ... yönünden davasının kısmen kabulü ile İstanbul 5. İcra Müdürlüğünün 2008/24857 sayılı takipte davaya konu yapılan tutar açısından davacının davalı ... Hastanesi - ...'na toplam 26.472,60 TL borçlu olmadığının tespitine, fazla talebin reddine, davalı SGK Başkanlığı hakkındaki davasının husumet nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı ... ... Hastanesi Dr. ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ... 5. İcra Müdürlüğünün 2008/24857 sayılı takip dosyasından dolayı borçlu olmadığının tespiti amacıyla dava açmış ve harca esas değeri 33.000.00 TL olarak göstermiştir. Ancak dava konusu takip dosyası incelendiğinde takibin 3 adet bonoya dayalı olarak 56.600.00 YTL asıl alacak ve 20.121.30 YTL işlemiş faiz olmak üzere toplam 76.721.30 YTL üzerinden yapıldığı ve dava değerinin 76.721.30 YTL olduğu anlaşılmaktadır.

492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 28.maddesinde karar ve ilam harcının 1/4’ünün peşin alınacağı hükme bağlanmış ve aynı Yasa'nın 32. maddesinde eksik harç tamamlanmadıkça müteakip işlemlere, somut olayda yargılamaya devam edilemeyeceği hüküm altına alınmıştır. Bu durumda mahkemece öncelikle Harçlar Kanunu'nun 28. ve 32. maddelerince eksik harcın tamamlanması gerekirken yargılamaya devam edilmesi doğru olmamıştır.

Ayrıca mahkemece yapılan tahkikat sonucuna ve mahkemenin kabulüne göre, davacının yakınları olan hastalar için davalı doktorun sahip olduğu hastanede talep edilebilecek toplam tedavi giderinin 6.527,40 TL olduğu ve davacı tarafından hastaneye bu miktarın çok üzerinde ödeme yapıldığı ve bonoların bedelsiz kaldığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olmasına rağmen mahkemece davacının harca esas değer olarak gösterdiği 33.000.00 TL’nin dava değeri zannedilmesi yanlış olduğu gibi, bu miktar dava değeri dahi olsa davacının fazlasıyla ödediği 6.527.40 TL hastane masraflarının dava değerinden düşülerek bakiyesine karar verilmesi de doğru olmamış, hükmün bu nedenlerle davacı yararına bozulması gerekmiştir.